Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Η αγορά ενέργειας τελειώνει


Από τις αρχές του τρέχοντος έτους είχα προειδοποιήσει με άρθρα μου στην Εποχή,  στην Αυγή και στο διαδίκτυο, ότι επέρχεται το τέλος της περιβόητης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι κασσανδρικές διαπιστώσεις μου, είναι  αποτέλεσμα, αφενός της μακρόχρονης  εμπειρίας μου στα  ηλεκτρενεργειακά πράγματα και αφετέρου της επισταμένης  παρακολούθησης των πάσης φύσεως διαμαρτυριών, ειδικών και τεχνοκρατών, γύρω από το στρεβλό,  διαβλητό, ασυνάρτητο, και θνησιγενές μοντέλο απελευθέρωσης της ηλεκτρικής αγοράς ενέργειας που επιβλήθηκε στη χώρα μας.

Το μοντέλο αυτό «πλάστηκε και μεθοδεύτηκε» με αδιαφάνεια και προκλητικά, κάθε φορά, κίνητρα προς τους υποψήφιους νέους, εκτός ΔΕΗ παραγωγούς  μια ολόκληρη εικοσαετία,  προκειμένου να διευκολύνει την άνετη, ασφαλή και κερδοφόρα διείσδυση των ιδιωτών παραγωγών και προμηθευτών στον τομέα της ηλεκτρενέργειας. 









Το «κανόνι» των εκατομμυρίων €  των ιδιωτών προμηθευτών Energa και Ηellas Power που έσκασε το Σεπτέμβριο του 2011, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Σήμερα οδηγείται  στο γκρεμό ολόκληρο το οικοδόμημα της διάτρητης, «απελευθερωμένης» ενεργειακής αγοράς μας.

Είναι τραγικό το γεγονός, ότι η απελευθέρωση – απορύθμιση της μονοπωλιακής αγοράς ενέργειας, ξεκίνησε δειλά στην αρχή το 1999, υποστηρίχθηκε στη συνέχεια από τα ιδιωτικά ενεργειακά  λόμπυ που εδρεύουν στις Βρυξέλλες, και τελικώς αποτέλεσε την πρώτη ακραιφνή νεοφιλελεύθερη και εξωθεσμική παρέμβαση των Βρυξελλών, που παρέκαμψαν προκλητικά το Ενωσιακό κεκτημένο για τα ζητήματα της ηλεκτρικής ενέργειας και άναψαν το πράσινο φώς για την  ανεύθυνη και επικίνδυνη για την ενεργειακή υποδομή της χώρας απορύθμιση της Ελληνικής αγοράς ενέργειας.

Παρά τις υπαρκτές ρυθμίσεις των σχετικών οδηγιών που προσέγγιζαν με προσοχή και σοβαρότητα το  ζήτημα της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας. Κραυγαλέα απόδειξη αποτελεί η Γαλλική Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (EDF) την οποία κανείς κρατικός ή θεσμικός παράγοντας της Ε.Ε δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να ενοχλήσει.

Η απελευθερωμένη, τύπου «μαϊμού», όπως ειπώθηκε εύστοχα αγορά, έπληξε κατ’ αρχήν τη ΔΕΗ  που λειτουργούσε μέχρι το τέλος  της δεκαετίας του 1990 ομαλά κατά γενική ομολογία (παρά τις όποιες στρεβλώσεις τις επέβαλαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ), και στη συνέχεια με διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις οδήγησε την αγορά στη σημερινή εκτρωματική, διάτρητη και καταρρέουσα μορφή της.

Ακόμη τραγικότερο είναι το γεγονός, ότι υπήρξαν και συντηρητικές φωνές που κραύγαζαν κυριολεκτικώς για τις  προκλητικές, διαβλητές και εξουθενωτικές «ρυθμίσεις»  της ενεργειακής αγοράς, τόσο για τον ηλεκτρισμό όσο και για το Φυσικό Αέριο(Φ.Α), όπως οι πρώην Διοικητές της ΔΕΗ Παλαιοκρασάς και Αθανασοπουλος αλλά κανένας δεν τους άκουγε, αντίθετα μάλιστα τους λοιδορούσαν. Ούτε τα Black-Out στα μέσα της δεκαετίας του 2000 που εξέθεσαν τη χώρα διεθνώς συγκίνησαν τα δύο κόμματα εξουσίας. Σήμερα βλέποντας κανείς  τα πράγματα με την οπτική γωνία  της καθολικής κατάρρευσης της χώρας κατανοεί πλήρως γιατί τη διέλυσαν, οι δυο πολιτικοί κουρνιαχτοί, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. Θαυμάστε το χορό  χιλιάδων εκατομμυρίων €.

ΔΕΗ:  Πέντε δίς  € περίπου το καθαρό χρέος της ΔΕΗ σήμερα. 1,3 δις € οι ανεξόφλητες οφειλές (προς τη ΔΕΗ) από το χαράτσι της Εφορίας (Ειδικό τέλος Ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών). 400 εκατ. € η ένεση ρευστότητας (προς τη ΔΕΗ) από τα χρήματα του ειδικού τέλους (χαράτσι) της Εφορίας. Τριακόσια πενήντα εκατ. €, το νέο κυοφορούμενο δάνειο (προς τη ΔΕΗ) από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για να διασωθεί το εθνικό διασυνδεδεμένο ενεργειακό σύστημα παραγωγής και μεταφοράς.  

ΔΕΠΑ: Τριακόσια εκατ € οι όφειλες ιδιωτών παραγωγών προς τη ΔΕΠΑ. 100 εκατ. € οι οφειλές της ΔΕΠΑ προς τους Ρώσους και τους άλλους προμηθευτές Φ.Α.

ΛΑΓΗΕ: Μισό δις € το έλλειμμα του Λειτουργού της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας(ΛΑΓΗΕ πρώην ΔΕΣΜΗΕ). Διακόσια δις € οι οφειλές του ΛΑΓΗΕ προς τους ιδιώτες παραγωγούς Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας(ΑΠΕ).

Στα χέρια μου έχω την πληθωρική  αλληλογραφία  που έχει ξεκινήσει περίπου από το τέλος του 2011 μεταξύ, ΡΑΕ, ΛΑΓΗΕ, ΑΔΜΗΕ, ΔΕΗ. ΔΕΠΑ η οποία συνεχίζεται αμείωτη μέχρι σήμερα. Εκκρεμούν διώξεις, δεσμεύσεις καταθέσεων, αλληλοσυγκρουόμενες διεκδικήσεις και κατηγορίες ενώ η κατάρρευση του συστήματος είναι επί θύραις. Είναι αυτονόητο ότι η κρίση αυτή δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι θεσμική, κοινωνική, πολιτισμική.

Η Ρυθμιστική Αρχή ενέργειας (ΡΑΕ) αποφάσισε επί τέλους να συγκαλέσει σύσκεψη με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς γεγονός που θυμίζει το αρχαίο ρητό περί των «εμπιπραμένων  οικιών  ημών» αλλά αυτοί συνεχίζουν να αποστέλλουν σημειώματα και επιστολές στον αρμόδιο Υπουργό οικονομικών για τα κρίσιμα προβλήματα ρευστότητας που πνίγουν κυριολεκτικά αυτούς και το σύστημα. 

Δεν μπορώ τώρα πλέον να εκτιμήσω τι περιμένει την κοινωνία και τον πολιτισμό μας από τις εξελίξεις στον κρίσιμο αυτό τομέα. Τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης σκιαγραφούν με μελανά χρώματα την απελπιστική αυτή κατάσταση. Ιδού ένας ευρωπαϊκός τίτλος(euractiv.com) που δεν κινδυνολογεί αυτή τη φορά για την αποδοχή των μνημονίων.  «Η ενεργειακή κατάρρευση επικρέμαται πάνω από την Ελλάδα». 


1 σχόλιο:

  1. Kανεις στην Ελλαδα δεν επιθυμουσε ουτε επιθυμει ρυθμιση για την ηλ. ενεργεια.Η επιθυμια ηταν να γινουν "αρπαχτες"χωρις οι ιδιωτες να βαλουν ευρω.Αυτα τα ειχαμε μελετησει καιαναλυσει πολυ νωρις αλλα κανεις δεν εδεινε σημασια και εγινε πανστρατεια να μας εξαφανισουν απο τα συνδικατα ,πραγμα που τελικα εν μερει το πετυχαν με το γνωστο τριοσιμιτοβενιζελοεξαρχο και αλλους κλαουζους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή