Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Για μια ελέυθερη και ενωμένη Ευρώπη




Για μια ελεύθερη και ενωμένη»

Βεντοτένε, Αύγουστος 1941

Ι - Η ΚΡΙΣΗ του σύγχρονου πολιτισμού


Βεντοτένε

Ο σύγχρονος πολιτισμός έχει θέσει ως βάση την αρχή της ελευθερίας, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος δεν πρέπει να είναι ένα απλό όργανο των άλλων, αλλά ένα αυτόνομο κέντρο ζωής. Με αυτόν τον κώδικα στο χέρι έχει τοποθετηθεί σε δίκη μια μεγάλη ιστορική διαδικασία σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής που δεν συμμορφώνονται:

1. Το ίσο δικαίωμα όλων των εθνών να οργανώνονται σε ανεξάρτητα κράτη. Κάθε λαός, που ορίζεται από γλωσσικά και ιστορικά γεωγραφικά εθνικά χαρακτηριστικά της, έπρεπε να βρει μια κρατική οργάνωση που δημιουργήθηκε από μόνοι τους με βάση συγκεκριμένα τη σύλληψη του της πολιτικής ζωής, το εργαλείο για να ανταποκριθεί καλύτερα στις ανάγκες της, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση.

Η ιδεολογία της εθνικής ανεξαρτησίας ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για την πρόοδο? Βοήθησε ξεπεράσει στενόμυαλη τοπικισμό σε ένα πολύ ευρύτερο αίσθημα αλληλεγγύης έναντι των ξένων καταπίεση? Ο εξαλειφθούν πολλά εμπόδια που παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και των αγαθών? Έκανε εκτείνονται στο έδαφος του κάθε νέου κράτους, τις πιο καθυστερημένες πληθυσμούς, τους θεσμούς και τα συστήματα των περισσότερων πολιτών. Ωστόσο, αυτό πραγματοποιείται μέσα στην ίδια τους σπόρους του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού, που η γενιά μας έχει δει υπερβάλλουν μέχρι το σχηματισμό του ολοκληρωτικού και την εξαπόλυση των παγκοσμίων πολέμων μελών.

Το έθνος δεν είναι πλέον θεωρείται ως το ιστορικό προϊόν της συνύπαρξης των ανθρώπων, οι οποίοι, ως αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας σε μεγαλύτερη ομοιομορφία των τελωνειακών και των φιλοδοξιών και το κράτος τους τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την οργάνωση συλλογικής ζωής μέσα η εικόνα ολόκληρης της ανθρώπινης κοινωνίας. Αντ 'αυτού, γίνεται μια θεϊκή οντότητα, ένας οργανισμός που πρέπει να εξετάσει μόνο την ύπαρξή της, τη δική της ανάπτυξη, χωρίς σε καμία περίπτωση αφορά για την ζημιά που μπορεί να υποστεί άλλοι. Η απόλυτη κυριαρχία των εθνικών κρατών οδήγησε στην επιθυμία να κυβερνάει άλλους και θεωρεί «ζωτικό χώρο» όλο και πιο απέραντα εδάφη του, που θα τους επιτρέπουν να κινούνται ελεύθερα και να εξασφαλίσει τα μέσα της ύπαρξης, χωρίς να εξαρτάται από κανέναν. Αυτή η επιθυμία να κυριαρχήσει, δεν μπορεί να κατευνάζεται, εκτός από την ηγεμονία του ισχυρότερου κράτους πάνω από όλα τα άλλα υπόδουλους.

Ως αποτέλεσμα το κράτος, ως θεματοφύλακας της ελευθερίας των πολιτών, έγινε πλοίαρχος υποτελείς δεσμεύεται σε δουλεία, με όλες τις σχολές για να κάνουν τη μέγιστη πόλεμο απόδοσης. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της εν καιρώ ειρήνης, θεωρείται ότι σταματά να προετοιμαστούν για τις επόμενες, αναπόφευκτη πολέμους, η βούληση της στρατιωτικής τάξης κατέχει σήμερα κυριαρχεί σε πολλές χώρες, του άμαχου κατηγορίας, γεγονός που καθιστά όλο και πιο δύσκολο να λειτουργήσει χωρίς πολιτικά συστήματα? Οι σχολείο, την επιστήμη, την παραγωγή, διοικητικών οργάνων που κατευθύνονται κατά κύριο λόγο στην αύξηση των στρατιωτικών δυναμικό? Οι γυναίκες θεωρούνται απλώς ως παραγωγοί των στρατιωτών, και, κατά συνέπεια, ανταμείβονται με τα ίδια κριτήρια με τα οποία οι εκθέσεις ανταμείβονται παραγωγικός βοοειδή? Τα παιδιά διδάσκονται από μικρή ηλικία να χειρίζονται τα όπλα και ξένους μίσος? Οι ατομικές ελευθερίες μειώνεται σε τίποτα αφού όλοι είναι στρατιωτικό κατεστημένο και συνεχώς κληθούν να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία? Επαναλαμβανόμενες πολέμους αναγκάσει τους άνδρες να εγκαταλείψουν την οικογένεια, την απασχόληση, την ιδιοκτησία, ακόμα και θυσιάζουν τη ζωή τους για τους στόχους που κανείς δεν καταλαβαίνει πραγματικά την αξία, και μέσα σε λίγες μέρες για να καταστρέψει τα αποτελέσματα των δεκαετιών των προσπαθειών για την αύξηση της γενικής ευημερίας.

Τα ολοκληρωτικά κράτη είναι εκείνα που έχουν πραγματοποιηθεί με πιο συνεπή τρόπο την ενοποίηση όλων των δυνάμεων, η οποία απευθύνει έκκληση για τη μέγιστη συγκέντρωση και την αυτάρκεια, και ως εκ τούτου, αποδείχθηκε η πιο κατάλληλη οργανισμών τρέχον διεθνές περιβάλλον. Χρειάζεται μόνο ένα έθνος ένα βήμα προς την κατεύθυνση πιο έντονη ολοκληρωτισμού για τους άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, σύρθηκε κάτω από το ίδιο αυλάκι με τη θέλησή τους να επιβιώσουν.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Δύσκολο πρόβλημα η ανάπτυξη

Η ανάπτυξη είναι φανερό ότι αποτελεί τον κορυφαίο και πιο δύσκολο στόχο της Κυβέρνησής. Στο τέλος της τετραετίας θα πρέπει να υπάρξουν οπωσδήποτε αποτελέσματα μεγέθυνσης που σήμερα με την απώλεια του 27% του ΑΕΠ και το 1.000.000 ανέργους, φαντάζουν ασύλληπτα. Παράδειγμα η εξαγγελία  των τριών δις ευρώ της  Ε.Ε, εν ήδη δανείου εκτός χρέους  ως  πρωταρχική συσσώρευση,  που θα καλύψει επενδυτική προσπάθεια για τη δημιουργία  150.000 θέσεων απασχόλησης μέσα σε μια τριετία. Οι εκλογές επομένως του 2019 δεν θα κριθούν μόνο από τα αποτελέσματα της δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά κυρίως από την επιτυχή αντιμετώπιση της ανεργίας και της λιτότητας. Οι προσπάθειες μας μπορούν να αναπτυχθούν επί τη βάσει ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδίου που ταυτόχρονα θα υπόκειται σε περιορισμούς και δυσκολίες. Για παράδειγμα η ανάγκη για υψηλότερους και ταχύτερους  ρυθμούς ανάπτυξης, όπως αναφέρεται στο πρόγραμμά του ΣΥΡΙΖΑ, σκοντάφτει στην εξίσου σοβαρή εκτίμηση ότι στην περίοδο 2017-2019 οι ρυθμοί μεγέθυνσης δεν θα μπορέσουν να υπερβούν το 2,5-3,0%.
Η μεγέθυνση  θα παραμείνει το πρώτο ζητούμενο για την επόμενη διετία μέχρι την ολοκλήρωση της τρίτης δανειακής σύμβασης, ενώ η κάλυψη του ενός εκατομμυρίου θέσεων απασχόλησης μπορεί να καλυφθεί με υπέρ προσπάθειες μεγέθυνσης  εντάσεως εργασίας, μιας ολόκληρης δεκαετίας, η οποία θα συνοδεύεται από επιτροπεία της Κομισιον και εγγυήσεις για την έξοδο της χώρας στις αγορές συναλλάγματος καθώς και  δεσμευτικές απαιτήσεις πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5 % μετά το 2019. Η κρίση είναι δομική και όχι συγκυριακή  και η διέξοδός της θα αναπτυχθεί πέραν της τρίτης δανειακής σύμβασης στο εγγύς μελλον, εφόσον στο τιμόνι της χώρας θα παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ ως βασικός κορμός της κυβερνητικής εξουσίας.

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Δεν είναι το νόμισμα

Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος, σήμερα στην Κυριακάτικη Αυγή 05/02/2017, επιχείρησε να αποδαιμονοποιήσει το σκεπτικισμό για ένα τεκμηριωμένο εναλλακτικό σχέδιο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, με τους όρους της κοινωνίας(sic). Στην ανάλυσή του χρεώνει στο σκληρό πυρήνα της Ε.Ε, την ευρωζώνη, ότι λειτουργεί στην ζώνη του ευρώ σαν παρακράτος εκτός κάθε νομιμότητας Εθνικής ή Ευρωπαϊκής( Ισχυρό Eurogroup, Euro working group και αποδυναμωμένο Ευρωκοινοβούλιο ).
Η διαπίστωση αυτή είναι ηλίου φαεινότερη, αφού τελικά καθηλώνει την ευρωπαϊκή οικονομία και αποσαρθρώνει το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα και δεν είναι εκτίμηση μόνον του Γ. Κιμπουρόπουλου. Το σφάλμα στην ανάλυσή του,στο συγκεκριμένο άρθρο του είναι, ότι αγνοεί το δημοκρατικό έλλειμμα που διαπερνάει τη λειτουργία της ευρωζώνης και ευνοεί την ηγεμονία, θα συμπλήρωνα εγώ της Γερμανίας. Φορτώνει δηλαδή στο ευρώ, στο νόμισμα το πρόβλημα και όχι στην κραυγαλέα αντινομία και αντιδημοκρατική πρακτική των μη νομιμοποιημένων θεσμικά "οργάνων"της ευρωζώνης.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Η ενεργειακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δεν προσβάλεται




Με την είσοδο του καινούργιου χρόνου διαφαίνεται μια πιο οργανωμένη προσπάθεια κλιμάκωσης της αντιπολιτευτικής τακτικής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε βάρος της Κυβέρνησης, με τη συμβολή των συστημικών μέσων επικοινωνίας και άλλων κέντρων οικονομικής ισχύος. Μετά από μια ασυνάρτητη αντιπολιτευτική περίοδο, με μοναδικό σύνθημα τις εκλογές δίπλα σε ασύστολες και κούφιες αντιπολιτευτικές κορώνες, όπως «φύγετε», «παραιτηθείτε» και άλλες παρόμοιες κραυγές, ο Κ Μητσοτάκης επιχειρεί να οργανώσει με πιο πολιτικούς όρους τις παρεμβάσεις του κόμματός του. Επιτίθεται με ένταση στους πιο επιτυχημένους τομείς του κυβερνητικού έργου, προκειμένου να στηρίξει τη δημαγωγική  αντιπολιτευτική τακτική του, που ένα χρόνο μετά την εκλογή του, δεν αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην κοινωνία,  παρά τις  ευνοϊκές  συμβολές και των  ιδιωτικών  εταιρειών δημοσκοπήσεων.

Ένας τομέας στον οποίο η ΝΔ και όχι μόνον αυτή, ασκεί  επιθετική πολιτική, είναι ο τομέας της Ενέργειας. Εκεί  που η Κυβέρνηση έχει επιτύχει σημαντικό έργο, με χειροπιαστά αποτελέσματα, παρά τις πολλές δυσκολίες, τις ισχυρές πιέσεις και τις  προκλητικές απαιτήσεις των δανειστών και των εγχώριων κυκλωμάτων συμφερόντων.  Η αντιπολίτευση όμως αυταπατάται, ότι με τις ψευδολογίες και τη χυδαία αντιπολιτευτική τακτική που καθιέρωσε ο Κ. Μητσοτάκης, θα  υπονομεύσει την ενεργειακή πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης. Τα « ενεργειακά πράγματα» κρίνονται διαφορετικά  και αντέχουν στις δημαγωγικές επιθέσεις. Πιο συγκεκριμένα:

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

ΔΝΤ η μεγάλη αυταπάτη



Οι λόγοι για τους οποίους θεμελιώθηκε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στη Νομισματική και Χρηματοοικονομική Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, στο Μπρέτον Γουντς  του  Νιου Χαμσάϊρ των ΗΠΑ τον  Ιούλιο του 1944, φαντάζουν σήμερα ως τραγική ειρωνεία. Η Συνδιάσκεψη του Μπρέτον Γούντς επεδίωξε να διαμορφώσει με τη συγκρότηση μέσω δύο διεθνών οργανισμών, του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, μια συντονισμένη προσπάθεια, για να χρηματοδοτηθεί η ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης Ευρώπης μετά τον όλεθρο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και να προστατεύσει τον κόσμο από μελλοντικές οικονομικές υφέσεις όπως η παγκόσμια ύφεση της δεκαετίας του 1930.

Η θεμελίωση του ΔΝΤ στηρίχτηκε στην πεποίθηση ότι οι αγορές όχι μόνο δεν επιλύουν αυτομάτως τα οικονομικά προβλήματα αντιθέτως και συχνά δυσλειτουργούν. Για αυτό αναδύεται η ανάγκη να ασκούνται διεθνείς πιέσεις στις χώρες εκείνες που παρουσιάζουν υφεσιακές καταστάσεις, ώστε να ακολουθούν μια πιο επεκτατική πολιτική, όπως το να αυξάνουν τις δαπάνες τους, να περιστέλλουν τους φόρους ή να μειώνουν τα επιτόκια, για να αναζωογονούν την οικονομία τους. Σήμερα το ΔΝΤ πλήρως μεταλλαγμένο παρέχει κεφάλαια μόνον εάν οι χρεωμένες χώρες ακολουθούν πολιτικές, όπως η μείωση των ελλειμμάτων, η αύξηση των φόρων ή των επιτοκίων, πολιτικές που οδηγούν σε τελείως αντίθετα αποτελέσματα και  την περεταίρω συρρίκνωση της οικονομίας τους .

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Νέα ενεργειακή προοπτική



Σενάρια έρευνας στην ενέργεια στο επίπεδο της Ε.Ε, επιτρέπουν να εξαχθούν συμπεράσματα για τις στρατηγικές απεξάρτησης από τον άνθρακα στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Δέκα διαρθρωτικές αλλαγές, με συνδυασμένα σενάρια, συγκροτούν την προοπτική με συγκεκριμένα αποτελέσματα το 2020, 2030 και πέραν.

1.Η απεξάρτηση από τον άνθρακα είναι δυνατή και λιγότερο δαπανηρή σε μακροπρόθεσμη βάση. Θα μπορούσε το 2050 να αντιπροσωπεύει κόστος  σε ποσοστό λιγότερο από το 14,6% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ σε σύγκριση με το 10,5% του 2005.

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Zygmunt Bauman Καταναλωτισμός

Επίκαρη συνέντευξη λόγω της Black Friday και της σχέσης κράτους -θρησκείας

Ο Zygmunt Bauman και οι άνθρωποι – λύκοι στην Εποχή της Ρευστότητας

Ο ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου του Leeds στην Αγγλία και ίσως κορυφαίος κοινωνιολόγος της εποχής μας Zygmount Bauman, έχει καταφέρει κάτι σπάνιο για την Ελληνική πραγματικότητα: να απολαμβάνει αναγνώρισης και θαυμασμού, τόσο από την Αριστερά, όσο και από την Εκκλησία. Αμέτρητες ώρες έχουν αφιερώσει ραδιοφωνικοί σταθμοί των Μητροπόλεων στην ανάγνωση και διάδοση κειμένων του, και αναρίθμητα άρθρα έχουν γράψει εφημερίδες και περιοδικά του αριστερού χώρου για τον μεγάλο στοχαστή της «Εποχής της Ρευστότητας». Τι τον κάνει δημοφιλή σε ένα τόσο διευρυμένο ακροατήριο; Η απλή και κατανοητή γλώσσα του, η σύγχρονη αναλυτική σκέψη, ο λόγος, χωρίς παρατεταμένο δάχτυλο, και ίσως αυτός ο διάχυτος πεσιμισμός του, που είναι πάντα γοητευτικός σε ακροατήρια που αναζητούν ιδέες και όχι λύσεις σε πρακτικά προβλήματα. Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί του, όπου κι αν είναι ιδεολογικά τοποθετημένος…

του Δημήτρη Καλαντζή