Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα



Στο Ελληνικό πολιτικό στερέωμα κυκλοφορούν προσφάτως δύο θεωρίες για το διαζύγιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που εκπορεύονται και προβάλλονται κυρίως από τη μνημονιακή σύμπραξη ΝΔ - ΚΙΝΑΛ:
Η πρώτη, που διαπιστώνει ότι το διαζύγιο είναι εικονικό και συμφωνημένο με αμφίπλευρα οφέλη. Για την Κυβέρνηση, τη διπλή επιτυχία της από την επικείμενη ανανέωση της εμπιστοσύνης της Βουλής και την υπερψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών, και για τον Καμμένο, τη διατήρηση της κοινοβουλευτικής ομάδας του, μαζί με τα πλεονεκτήματα του αρχηγού κόμματος που την συνοδεύουν μήπως και τελικά διασωθεί.
Η δεύτερη, ότι η υπερψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών, ωφελεί συγχρόνως τον Κ. Μητσοτάκη και την Φ. Γεννηματά , που κατανοούν ότι η υπερψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ και τη νέα κεντροαριστερή συμμαχία του θα συντελεστεί,χωρίς να αναγκαστούν να υποστείλουν τη πολιτική γοητεία του εθνικισμού, που πρόσφατα ενστερνίστηκαν, που είναι και της "μόδας" στην Ευρώπη. Έτσι θα την αξιοποιήσουν στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Όλα "τα πράγματα" στη ζωή έχουν την εξήγησή τους. Διαλέγετε και παίρνετε!!

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018

Η Ευρώπη μπροστά σε σταυροδρόμι το 2019


Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με αφετηρία το 2005, έτος καμπή μετά την απόρριψη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, αργά αλλά σταθερά διολισθαίνει προς συντηρητικότερη κατεύθυνση. Καταλυτικό ρόλο στη σταθεροποίηση της συντηρητικής πορείας της, έπαιξε η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και σύντομα εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Τότε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Κίνα κα χώρες, με συνοπτικές διαδικασίες, καθόλου νεοφιλελεύθερες, αντίθετα με έντονη κρατική παρέμβαση, διέσωσαν την παγκόσμια οικονομία και την οδήγησαν σε μία νέα ισορροπία, εκτινάσσοντας προφανώς το παγκόσμιο δημόσιο χρέος σε δυσθεώρητα ύψη.

Στη κρίσιμη αυτή φάση ο πλεονασματικός Ευρωπαϊκός Βορράς, με ηγέτιδα δύναμη τη Γερμανία, εύκολα σταθεροποίησε την εξουσία του πάνω στον ελλειμματικό  Νότο και κέρδισε με την επιβολή αυστηρών ισότιμων κανόνων σε ένα οικονομικά άνισο πεδίο, τη μάχη της σχετικής σταθεροποίησης της ευρωπαϊκής οικονομίας, με θύματα προφανώς τις περισσότερες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, εντός και εκτός της Ε.Ε. Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία Ισλανδία Κύπρο ήταν τα θύματα ενώ μεταγενέστερα, προστέθηκε και η Ιταλία, την κρίση της ποίας ζούμε σήμερα ετεροχρονισμένα.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

Το ΣτΕ νομιμοποίησε τις άδειες των καναλιών


Μετά την απόρριψη από το ΣτΕ των αιτήσεων των καναλαρχών των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, που δικαίωσε την τροποποιημένη ισχύ του Ν 4339 και ως προς τη συνταγματικότητά του και ως προς τη διαδικασία αδειοδότησης των καναλιών, αξίζει να αναφερθούμε στο ιστορικό του ζητήματος, όπως το κατέγραψα ένα και πλέον χρόνο πριν. Διότι το πρόβλημα των εμπορικών καναλιών δεν περιορίζεται μόνο στις διαδικασίες της νόμιμης χορήγησης αδειών για τη χρήση συχνοτήτων, συνδέεται άρρηκτα με τη δημοκρατία

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018

Η πόλωση αντιμετωπίζεται με πολιτικά επιχειρήματα


Η χώρα κάνει σταθερά βήματα προς την κανονικότητα. Γεγονός που σημαίνει ανοδική πορεία μεγέθυνσης, οικονομικές ανάσες προς την κοινωνία, την απασχόληση και την κοινωνική προστασία, ελπιδοφόρες παραγωγικές θεσμικές ρυθμίσεις, σε μία περίοδο που η ρύθμιση της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι ευνοϊκή και έχει μεσοπρόθεσμα ρυθμιστεί για την ανάπτυξη και την εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας.
Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως στο πολιτικό κλίμα. Πόλωση, κοκορομαχίες και χαμηλού επιπέδου αντιπαραθέσεις, πυροδοτούνται κυρίως από την αξιωματική αντιπολίτευση, που όμως ακολουθούνται από παραφωνίες και από την κυβερνητική πλευρά, με ασύδοτο πρωταγωνιστή τον Καμμένο και όχι μόνο. Έτσι το καλό οικονομικό και θεσμικό κλίμα αμαυρώνεται, με ακραία πολιτική χυδαιότητα, με ευνοϊκό περιβάλλον για την αναθέρμανση τρομοκρατικών καταλοίπων του παρελθόντος και διαρκή υπονόμευση του πολιτικού κλίματος σταθερότητας, που απαιτείται για να συνεχίσει η χώρα την ανοδική της πορεία προς την απαραίτητη κανονικότητα και την έξοδο προς τις αγορές, οι οποίες ως γνωστόν είναι αδίστακτες και δεν συγχωρούν οικονομική και πολιτική αβεβαιότητα και επιπολαιότητα ακραίας μορφής . Η χώρα την ίδια περίοδο διάγει έτος πληθώρας εκλογικών αναμετρήσεων που με τη σειρά τους τροφοδοτούν την πόλωση και τη συντηρητικού τύπου πολιτική αναμέτρηση. Η  αντιπολίτευση στο σύνολό της δεν το κατανοεί αυτό για ευνόητους λόγους, η κυβέρνηση όμως οφείλει να περιορίσει στο ελάχιστο δυνατό τη στείρα και υπερφίαλη τακτική των άσκοπων και ενοχλητικών για την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος αντιπαραθέσεων και να επικεντρώσει την δραστηριότητά της στο δημιουργικό έργο της που έτσι ή αλλιώς προωθεί. Ο άλλος δρόμος της συμπόρευσης στην πόλωση και στην πολιτική χυδαιότητα είναι φθοροποιός και αδιέξοδος