Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Fake news η νέα μάστιγα στην πληροφόρηση

Στο σύγχρονο αλλά και άναρχο επικοινωνιακό τοπίο, σε εθνική και παγκόσμια έκταση, έχει προστεθεί μια ακόμη απειλή σε βάρος της ενημέρωσης Τα fake news. Άλλωστε αυτή τη νέα απειλή την έχω επισημάνει εγκαίρως. Πυρήνας εκτόξευσης των ψευδών ειδήσεων κάθε μορφής και παραπληροφόρησης κάθε είδους, αποτελούν τα κοινωνικά δίκτυα που δρουν ανεξέλεγκτα παγκοσμίως και καταρρακώνουν βάναυσα την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την προστασία της παιδικής ηλικίας. Για ένα κλικ "πουλάνε και τη μάνα τους". Από τα κοινωνικά δίκτυα ξεκινούν οι περισσότερες ψευδείς ειδήσεις και εκτινάσσονται στο εθνικό και παγκόσμιο επικοινωνιακό στερέωμα ως επιδημία. Ένας δάσκαλος από την Ιταλία έχει πεθάνει δεκάδες προσωπικότητες παγκόσμιας εμβέλειας και κύρους και στη συνέχεια γελοιοποιεί τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και τους αδίστακτους δημοσιογράφους που υπηρετούν τη νέα αυτή αποκρουστική επικοινωνιακή μορφή των fake news.Λύσεις στο πρόβλημα υπάρχουν, όμως υπάρχουν και ευθύνες στα συστήματα ρύθμισης των κρατών, στη θωράκιση των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών που εποπτεύουν την επικοινωνία (ΕΣΡ), που ανέχονται στο όνομα πρόσκαιρων επικοινωνιακών συμφερόντων ημετέρων, το τσαλαπάτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την πολύ σοβαρή υπόθεση της αξιόπιστης και έγκυρης ενημέρωσης. Κραυγαλέο παράδειγμα το επικοινωνιακό κλίμα που επικρατεί στη χώρα μας. Δόθηκε μάχη για την προστασία του μείζονος κοινωνικού αγαθού, των συχνοτήτων, μόνο από την οικονομική πλευρά και την οικονομική και ενημερωτική ασυδοσία των ιδιωτικών μέσων στο επικοινωνιακό πεδίο.Κανείς δεν επισήμανε το κοινωνικό κόστος από την γελοιοποίηση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου (ΕΣΡ) που έμενε για χρόνια παράλυτο, προκειμένου να συμφωνήσουν τα κόμματα στην ανασυγκρότησή του, για να εκδοθούν οι Ραδιοτηλεοπτικές άδειες, να διασφαλιστούν οι εργαζόμενοι, και να καταβληθεί τίμημα για τη χρήση των συχνοτήτων και τίποτε περισσότερο. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η απαράδεκτη έλλειψη αξιόπιστης ειδησεογραφικής σοβαρότητας, η πολιτιστική ένδεια, τα πόθεν έσχες και τα ασυμβίβαστα των καναλαρχών και η διαφύλαξη και η προστασία ενός ελεύθερου και πλουραλιστικού δημόσιου χ'ωρου  έμειναν στα αζήτητα. Ρύθμιση αυστηρή χρειάζεται επομένως, για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εποπτεία στα συστήματα μαζικής επικοινωνίας, στον έντυπο, ηλεκτρονικό τύπο από τους Θεσμικούς φορείς (ΕΣΗΕΑ) που λειτουργούν στη δημοσιογραφία, εφαρμογή των κωδίκων δεοντολογίας από τις ανεξάρτητες αρχές που εποπτεύουν τα Μέσα ενημέρωσης (ΕΣΡ) που στη χώρα μας ¨έχουν παγώσει από τις αρχές του 2οοο και σήμερα καρκινοβατούν με ευθύνες και της σημερινής κυβέρνησης που δεν έχει ολοκληρωμένη πολιτική για αυτές τις ευαίσθητες υπηρεσίες καθώς και η αναβάθμιση των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών μέσων στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο πολιτιστικής αξιοπιστίας, έγκυρης και αξιόπιστης ενημέρωσης και συγκεκριμένου θεσμικού πεδίου διαρκούς εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησής τους, προκειμένου να καλύψουν το επικοινωνιακό έλλειμμα και τις υποβαθμισμένες και κατασκευασμένες επικοινωνιακές υπηρεσίες των εμπορικών μέσων, που μεσουρανούν στο ελληνικό επικοινωνιακό στερέωμα με ευθύνες του πολιτικού προσωπικού κάθε απόχρωσης που λειτουργεί πλημμελώς σε μια δημοκρατική κοινωνία.
4

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Η ανάπτυξη δεν είναι νομοτέλεια



Πραγματικά δεδομένα:

Η Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή που αφορά στο δεύτερο τρίμηνο του 2018 διαπιστώνει ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε για το ελληνικό χρέος στο Eurogroup στις 22 Ιουνίου 2018, εξασφαλίζει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του σύμφωνα με το βασικό σενάριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και συνιστά αποφασιστικό βήμα για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης του ελληνικού χρέους από τις διεθνείς αγορές με βιώσιμους όρους.

Επιπροσθέτως η συμφωνία στο Eurogroup εμπεριέχει ένα συμπληρωματικό στοιχείο όσον αφορά τη διασφάλιση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του χρέους, καθώς αναφέρει ρητά ότι θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα, εφόσον χρειαστούν μετά το 2032.

Μακροπρόθεσμες αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του χρέους, εκφράζονται και στο βασικό σενάριο του ΔΝΤ, μετά όμως από το 2038, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τις αγορές και να καθυστερήσουν την αποδεκτή αναβάθμιση των ελληνικών τίτλων από τους οίκους αξιολόγησης.

Με την ίδια συμφωνία του Eurogroup μαζί με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που την ακολούθησε στις 11 Ιουλίου του 2018, η Ελλάδα τέθηκε σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας με τριμηνιαίους ελέγχους για την διασφάλιση της συνέχειας των μεταρρυθμίσεων.

Η ενισχυμένη εποπτεία σε συνδυασμό με τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους και το κεφαλαιακό μαξιλάρι των 24,1 δις Ευρώ, δίπλα στη διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας και τη συνέχιση της  μεταρρυθμιστικής προσπάθειας, αποτελούν το συμφωνημένο πλαίσιο για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και των αγορών στη μελλοντική προοπτική της ελληνικής οικονομίας, τη διασφάλιση της χρηματοδότησης του δημοσίου και των επιχειρήσεων από τις διεθνείς αγορές με βιώσιμους όρους.

Επομένως, βραχυπρόθεσμα, οι πρώτοι μήνες που θα ακολουθήσουν την έξοδο από το πρόγραμμα θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι. Θα πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο οι κίνδυνοι που προέρχονται από πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις που θα ασκηθούν έτσι ή αλλιώς, για περισσότερο επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και επιβράδυνση εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων μετά το τέλος του προγράμματος. Για αυτό οι όποιες κινήσεις εξόδου  στις αγορές θα πρέπει να είναι πλήρως σχεδιασμένες και προσεκτικές, δεδομένου τόσο της ύπαρξης σημαντικού ύψους ταμειακών αποθεματικών ασφαλείας όσον και των κινδύνων επιδείνωσης του επενδυτικού κλίματος, λόγω αναταράξεων στις διεθνείς αγορές  και αύξησης των επιτοκίων που θα τις ακολουθήσουν.

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Μετά το νεοφιλελεύθερο αφήγημα η κλιματική αλλαγή


Τρία χρόνια, μετά την Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του Παρισιού και τη Συμφωνία για την κλιματική αλλαγή (COP 21) φαίνεται καθαρά ότι χάνεται και η προσπάθεια της ακύρωσης της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αυτή τη χρονική περίοδο η παγκόσμια θερμοκρασία έχει ανέβει κατά μέσον όρο ένα βαθμό Kελσίου σε σχέση με την προβιομηχανική περίοδο, και η πορεία της κλιματικής αλλαγής είναι πλέον αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία που οδηγεί στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη περίπου στον 1,5 βαθμό Κελσίου.

Σήμερα, όπως είναι προφανές, η ανθρωπότητα που γνώριζε αλλά δεν έδρασε, βρίσκεται μπροστά στην επιθετική  σφοδρότητα της αλλαγής του κλίματος. Με τις φονικές πυρκαγιές, με τις άγριες πλημμύρες και τους ισχυρούς τυφώνες, με τη συχνή μεταφορά σκόνης από τις ερήμους, με την άνοδο των θερμοκρασιών, με το λιώσιμο των πάγων στον αρκτικό κύκλο και άλλα ακραία φυσικά φαινόμενα. Επιβεβαιώνονται κατά αυτόν τον τρόπο   οι επιστημονικές διαπιστώσεις, οι οποίες από τη δεκαετία του 50 είχαν προαναγγελθεί, ότι η άναρχη ανθρωπογενής συμπεριφορά, κυρίως με την καύση υδρογονανθράκων συμβάλει στην αποσταθεροποίηση του κλίματος σε σημαντικό βαθμό αλλά και προκαλεί δευτερογενής φυσικές καταστροφές όπως ξηρασίες, ερημοποιήσεις, άνοδο της στάθμης των θαλασσών και καταστροφές στις ακτογραμμές, κατολισθήσεις, καύσωνες , πλημμύρες πυρκαγιές κα.Οι επιστήμονες δεν ισχυρίζονται ότι τα ακραία γεγονότα οφείλονται μόνο στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Μπορούν όμως να ισχυρίζονται βασίμως, ότι  δεν θα υπήρχαν τέτοιες ακραίες επιπτώσεις χωρίς την ενεργειακή ανισορροπία του πλανήτη που προκαλεί την υπερθέρμανσή του. 

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Μέσα ενημέρωσης ένας διαρκής στόχος εξυγίανσης




Εισαγωγή

Με αφορμή την αναπάντεχη ήττα-αφομοίωση της μνημονιακής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ από τις δυνάμεις της διαπλοκής, την προκλητική στάση του παλαιού πολιτικού καταστημένου που με τους "συνηγόρους της διαπλοκής", έπληξε το  κύρος της τότε συγκυβέρνησης, αποπροσανατόλισε  τη δικαιοσύνη στο ανώτατο επίπεδο και ισοπέδωσε το σεβασμό  της δημοκρατικής νομιμότητας, των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών και της κυρίαρχης στην ευρωπαϊκή κοινωνία, πολιτισμικής λειτουργίας και ανεξάρτητης ενημέρωσης, δρομολόγησε ενδιαφέρουσα κινητικότητα στα μιντιακά δρώμενα την οποία διαιωνίζει με καθυστερήσεις και στο θεσμικό επίπεδο ,βλέπε στάση του ΕΣΡ μέχρι να ολοκληρώσει τη πρόσφατη  συγκρότησή του.  Παρότι σήμερα είμαστε ακόμη στην αρχή, μετά την πρώτη αδειοδότηση των 5 τηλεοπτικών σταθμών, τολμώ να επισημάνω ότι τα  διαδραματιζόμενα στο επικοινωνιακό σκηνικό, δεν ικανοποιούν τις κοινωνικές ανάγκες για αυτό θα επιδιώξω ορισμένες εκτιμήσεις και θα καταλήξω σε ορισμένες διαπιστώσεις θεσμικού χαρακτήρα. Θα παραθέσω  τέλος προτάσεις  για τη ρύθμιση και εποπτεία των δημόσιων  και εμπορικών μέσων ενημέρωσης, που δεν περιορίζονται μόνο στον αριθμό και στο ύψος του τιμήματος  των αδειών, ούτε στην επαναφορά της «τριτοκοσμικής» ΕΡΤ ΑΕ,  αλλά στο ουσιαστικό μέρος της συνταγματικής επιταγής (Σύνταγμα  άρθρο 15 παρ. 2) και της ευρωπαϊκής πολιτιστικής πραγματικότητας, όπως αυτή καθιερώθηκε και  δεσμεύει τα κράτη μέλη της Ένωσης σύμφωνα με την Οδηγία 2010/13/ΕΕ. Τις απόψεις αυτές τις γνωρίζει όλο το πολιτικό προσωπικό που χωρίς καμία εξαίρεση και για πολλά χρόνια, από το 1995, ανέχθηκε και θεσμοθέτησε τη διαπλοκή,  μέσω του «βρώμικου 89» κατ’ αρχήν και με το προπέτασμα του ευφυούς είναι η αλήθεια νόμου Βενιζέλου που ακολούθησε Ν 2328/1995, για τη δήθεν  «εξυγίανση του Ραδιοτηλεοπτικού τοπίου», η οποία δεν έγινε τελικά ποτέ, με ευθύνη των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και της ανίερης συμμαχίας των συστημικών υποστηριχτών τους, των περιβόητων «νταβατζήδων». Σήμερα μπήκαν πλέον ορμητικά στο επικοινωνιακό παιχνίδι και οι «λαθρέμποροι», που συζεύχτηκαν αρμονικά με τους προηγούμενους.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Παιχνίδια Θανάτου με το ΔΝΤ




Ως γνωστόν το ΔΝΤ ιδρύθηκε για να εξασφαλίζει ρευστότητα στις χώρες που βρίσκονται  σε αδυναμία να ισοσκελίζουν τα δημοσιονομικά τους. Με τις περικοπές όμως που του επιβλήθηκαν ιδίως από τις ΗΠΑ και όχι μόνον αυτές, οι λύσεις που επιλέγει  για να αντιμετωπίσει  τις  «μη φερέγγυες χώρες», συνοδεύονται πλέον από σκληρούς όρους. Η νέα κρίση που προέκυψε στην Αργεντινή, με την κρίση του νομίσματός της, επέβαλε την προσφυγή της εκ νέου, μετά το 2002, στο ΔΝΤ, που μετακομίζει ξανά στην Λατινική Αμερική και  ετοιμάζει μνημόνιο.  Όμως  δεν θα περιοριστεί μόνο σε μακροοικονομικά θέματα, αλλά θα ζητήσει «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», λιτότητα στην ουσία, ως συνήθως. Επομένως ένα  νέο «παιχνίδι θανάτου» αναδύεται ξανά στο Νότιο ημισφαίριο με πρώτη την Αργεντινή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2010 που το ΔΝΤ παρενέβη στην Ευρώπη, λόγω της ελληνικής κρίσης,  είχε δείξει την αντίθεσή του για την ακραία μονεταριστική τακτική της Ευρώπης και υποστήριζε σε μία διαρρεύσασα έκθεσή του, ότι κακώς η Ευρώπη απορρίπτει  κάθε  «κούρεμα» χρέους κάτω από την πίεση της Γερμανίας,  η οποία ισχυρίζεται ότι η αφομοίωση του χρέους θα έστελνε λάθος μήνυμα, π.χ  στην Ελλάδα, επιτρέποντάς της  να διαιωνίζει την τεχνική ευημερία της.  Έπρεπε η χώρα να πονέσει, να τιμωρηθεί, να φτωχύνει,  προκειμένου να «αναμορφωθεί» αποβάλλοντας τις κακές συνήθειες προς παραδειγματισμό και των άλλων.

Την ίδια όμως ώρα, το ΔΝΤ, επιμένει στην ανάγκη διαγραφής του χρέους και στο όνομα της ιδιόμορφης αυτής επιμονής του, επιβάλλει νέες περικοπές κοινωνικών δαπανών στο όνομα της δήθεν ισχυρής απαίτησης του να εξυπηρετηθεί η μείωση του χρέους. Το παιχνίδι αυτό όπως ισχυρίζονται αξιωματούχοι της Ε.Ε, χρησιμοποιείται από το ΔΝΤ εντέχνως.  Οι αξιώσεις που προβάλλονται για διαγραφές χρέους δίπλα στις απαιτήσεις  για  μεταρρυθμίσεις, αποτελούν  δημαγωγική δικαιολογία από το Ταμείο. Αμβλύνονται έτσι οι εντυπώσεις των αναδυόμενων χωρών που δεν χώνεψαν την εμπλοκή του στην ευρωζώνη των πλουσίων και σπάταλων ευρωπαίων. Το θολό τοπίο επομένως με το ΔΝΤ είναι τεχνητό και ασαφές. Παραμένουν όμως τα  επικίνδυνα παιχνίδια που παίζονται στις χώρες που το καλούν για βοήθεια.

Όπως  εξελίχθηκαν όμως τα πράγματα στην Ελλάδα κυρίως, με τα πολύ ενθαρρυντικά οικονομικά αποτελέσματα και το επαρκές πρωτογενές πλεόνασμα που επέτυχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, χάλασε τη σούπα, και το παιχνίδι θανάτου ανακόπηκε. Η  οικονομική ελίτ της Ε.Ε, φαίνεται να συνέρχεται, θα δούμε σε λίγο αν πράγματι συμβαίνει,  από τον μονεταριστικό λήθαργο. Ίσως αντιλήφθηκε, ότι η μόνη αξία που δεν χαμηλώνει με την ύφεση, τη λιτότητα και την ανεργία είναι αυτή των χρεών, που οι πληττόμενες χώρες την πληρώνουν με βαρύτατο τίμημα. Ακόμη  η διαφαινόμενη  άνοδος της άκρας δεξιάς,  η ξενοφοβία και ο  ρατσισμός που αναδύονται ξανά   στην Ευρώπη, αλλά   και η  σχεδόν καθολική ανησυχία των Ευρωπαίων πολιτών για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης, της δημοκρατίας, της ευημερίας και της αλληλεγγύης, που πλήττονται με την ασκούμενη μονεταριστική πολιτική, συνέβαλε στον προβληματισμό των θεσμών και της ευρωπαϊκής κοινωνίας, ότι αυτή η πολιτική δεν πάει άλλο στην Ευρώπη και κάτι πρέπει να αλλάξει.   

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Πρόταση για ένα νέο κομουνιστικό όραμα



Διάβασα στην ΕΠΟΧΗ την 30/12/2017, μια πολύ σημαντική συζήτηση για το μέλλον του Κομουνισμού, μεταξύ του Γάλλου φιλοσόφου Αλέν Μπαντιού και του διευθυντή της Λιμπερασιόν Λοράν Ζοφρέν. Εκτιμώ ότι η επίκαιρη αυτή συζήτηση (λόγω της επετείου των 100 χρόνων) επικεντρώθηκε στο κρίσιμο ζητούμενο που αφορά, τόσο την πορεία της άκριτης μεγέθυνσης, στην οποία οδηγήθηκε η ανθρωπότητα, όπως αυτή  εξελίχθηκε με βάση το υπόδειγμα της βάρβαρης  νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όσο και στο γεγονός, στο οποίο συμφωνεί η πλειονότητα των διανοουμένων, ότι ο καπιταλισμός δεν έχει τέλος και ότι αν ακόμα αυτό συμβεί, δεν θα προκύψει σε καμία περίπτωση ένας εν γένει απροσδιόριστος σοσιαλισμός.

Η συζήτηση όμως κατέληξε και στη διαπίστωση, ότι η ανάγκη για μια εναλλακτική πρόταση στην παγκόσμια κοινωνία και στις ήδη διαμορφωμένες αποκρουστικές δομές της, πολιτικές, θεσμικές, οικονομικές, πολιτιστικές και οικολογικές, δεν αποκλείεται, στο παγκόσμιο πεδίο της κοινωνικής πάλης, να αναδυθεί με ένα νέο κομμουνιστικό πολιτικό όραμα, το  οποίο θα έχει αναμορφώσει τις αρχές και τις αξίες του αλλά και θα έχει απορρίψει τις αποτυχίες των δύο υπαρκτών κομμουνιστικών συστημάτων της Σοβιετικής Ένωσης και της Κίνας που έγιναν τελικά ανύπαρκτα. Στο πρώτο με την ανάδειξη του Στάλιν και στο δεύτερο με το άνοιγμα του στο σύστημα του καπιταλισμού και της  αγοράς.