Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Η ανισόμετρη ανάπτυξη δεν είναι success story

Εκπρόσωποι της Eldorαdo Gold. 'H εταιρεία μας θα επανεξετάσει, τη στάση της στο μέλλον , με μια άλλη, πιο υποστηρικτική κυβέρνηση. Τι άλλη απόδειξη. Η ανισόμετρη ανάπτυξη είναι εδώ! 


Εισαγωγή

Τελευταία έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα ευφορίας στη χώρα μας, που θυμίζει τα success stories των προηγούμενων μνημονιακών περιόδων. Το, ότι «κάτι αλλάζει στην οικονομία», ότι η  χώρα «γυρίζει σελίδα», ότι επιταχύνεται  σχετική ανάκαμψη, ότι θα επιτευχθεί ο «στόχος της  μεγέθυνσης» όταν η χώρα θα μπει στην “κανονικότητα”, ή ακόμα, ότι θα ανακτήσει σε κάποιο χρόνο την σχετική πολιτική ανεξαρτησία της και την κάποια ρύθμιση του χρέους της ώστε να εξυπηρετείται, αποτελούν γεγονότα που όμως δεν προβάλλονται αυτόματα προς την επιδιωκόμενη   προοπτική της  ευημερίας της χώρας και την αναζητούμενη βιώσιμη ανάπτυξη που παραμένουν ως τελικός σκοπός. Αυτό πρέπει με σαφήνεια να το γνωρίζει όλος ο ελληνικός λαός, χωρίς περιστροφές ή αυταπάτες.

Η ανισόμετρη ανάπτυξη που κυριαρχεί σήμερα στον παγκόσμιο οικονομικό σκηνικό, με οδηγό το νεοφιλελεύθερο αφήγημα, προφανώς «επιτρέπει την απόκτηση της πολιτικής ανεξαρτησίας μιας χώρας, αυτό όμως δεν σημαίνει   ότι η χώρα αυτή μπορεί εύκολα να αποκτήσει και την οικονομική της ανεξαρτησία. Η ισχύουσα δομή της υπαρκτής παγκοσμιοποίησης, είναι παγιωμένη και μη αναστρέψιμη στις παρούσες συνθήκες. Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι δύσκολο να αντληθεί, σε μια δευτερεύουσας  σημασίας οικονομία όπως είναι η ελληνική, η οποία  βρίσκεται σε μια προωθημένη περιφερειακή ολοκλήρωση από το 2001, στην οποία δεν μπόρεσε όμως να αναπτυχθεί με τους δικούς της ιδιαίτερους όρους, ακριβώς διότι το νεοφιλελεύθερο αφήγημα, όπως καθιερώθηκε και εφαρμόζεται σήμερα με τα θεσμικά ελλείμματα δημοκρατίας και ισόμερης ανάπτυξης  στην Ευρωζώνη, παράγει ανισόμετρη ανάπτυξη, δημιουργεί αναπτυξιακό χάσμα μεταξύ του αναπτυγμένου ευρωπαϊκού  Βορρά και του  φτωχού Νότου και προκαλεί υψηλά χρέη στο Νότο.

Το οικονομικό πλαίσιο της Ευρωζώνης, της Ε.Ε ευρύτερα αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας, καθορίζονται από  το μοντέλο της ανισόμετρης ανάπτυξης, που επιβάλλεται από τις χρηματοοικονομικές ελίτ και τις κυρίαρχες οικονομίες του βιομηχανικού πυρήνα, στις εξαρτημένες οικονομίες, με βάση το παγκόσμιο συσχετισμό δύναμης που ισχύει, και διαμορφώνουν τους όρους και τους  τρόπους μεγέθυνσης των οικονομιών τους, προς όφελος τους.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Ζητούμενο η ανάπτυξη χωρίς αυταπάτες




Η Ελλάδα με το ξέσπασμα της δημοσιο-οικονομικής κρίσης βρίσκεται σε φάση μόνιμης αποανάπτυξης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΛΣΤΑΤ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 2008,έχει υποστεί μείωση 25%. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί συνέχεια της αντίστοιχης μείωσης του ΑΕΠ της χώρας κατά 28%, σε σχέση με το 2008. Ακόμη πρόκληση αποτελεί η αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, που αποτελούν το 45% του συνόλου, καθώς και η μη επιστροφή των καταθέσων που μειώθηκαν την περίοδο 2014/2015 κατά 27%
Παράλληλα ανησυχητικός είναι ο ρυθμός αποεπένδυσης. Οι μακροχρόνιες επενδύσεις του παρελθόντος κλείνουν τον κύκλο τους και δεν αναπληρώνονται από νέες, το ύψος νέων επενδύσεων παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, και το Τραπεζικό Σύστημα αδυνατεί, λόγω των τεράστιων κόκκινων δανείων να παράσχει την απαραίτητη ρευστότητα για τη διευκόλυνση των επενδύσεων. Οι μόνες «επενδύσεις», αν μπορεί κανείς να τις χαρακτηρίσει έτσι, είναι κυρίως σε μικρομάγαζα (καφενεία, σουβλατζίδικα, τυροπιτάδικα, κομμωτήρια  κ.α).Προφανώς εκποίηση του εθνικού πλούτου μέσω ΤΑΙΠΕΔ συνεχίζεται αργά αλλά σταθερά σύμφωνα με τις μνημονιακές δευμεύσεις.

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Πορεία της ελληνικής κοινωνίας

Οι αιτίες της κοινωνικής εξαθλίωσης στην Ελλάδα, πέραν από τις εγκληματικές πολιτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων που τις επιδείνωσαν σε υπέρτατο βαθμό και τη σκόπιμη καθυστέρηση της ευρωπαϊκής ελίτ να παρέμβει, προστατεύοντας το ασύδοτο και κερδοσκοπικό ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, στο μεγαλύτερο μέρος τους, είναι οικονομικές και σχετίζονται κυρίως με ιδιαιτερότητες της ελληνικής κοινωνίας. Κυρίαρχο ρόλο στις ιδιαιτερότητες έπαιξαν:
● Το ελληνικό κράτος όπως αυτό διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε ιστορικά από τις αρχές της ίδρυσής του το 1829.
● Η εκτεταμένη πρόφορντική μορφή της οικονομίας των αυτοαπασχολουμένων και των οικογενειακών επιχειρήσεων, που δημιουργήθηκαν ως συνέπεια ενός ιδιόμορφου κοινωνικού αποκλεισμού που εφαρμόστηκε κατά την εμφυλιοπολεμική περίοδο με πολλά θετικά και αρνητικά στοιχεία που έκτοτε αποτέλεσαν τη μόνιμη παραγωγική βάση της χώρας.
● H συντεχνιακού χαρακτήρα κοινωνική οργάνωση, το πελατειακό πολιτικό σύστημα συναλλαγής και διαμεσολάβησης με την κοινωνία, ο εισαγόμενος και ασύδοτος καταναλωτισμός, ιδίως μετά την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε.
Η εξέλιξη του Ελληνικού κράτους
Το ελληνικό κράτος ήταν για ενάμισι αιώνα περίπου ο μοχλός οικοδόμησης «της κοινωνικής οργάνωσης και της οικονομικής ανάπτυξης». Ακόμη και μετά την μεταπολίτευση του 74 έλεγχε ασφυκτικά όλους τους αρμούς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Ο ιδιόμορφος αυτός «κρατισμός» ήταν αποτέλεσμα της μακράς ιστορικής προσπάθειας διαμόρφωσης της κατακερματισμένης ελληνικής κοινωνίας, που ξεκίνησε με τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του 21 και οικοδομήθηκε διαχρονικά με την ασφυκτική και διαρκή παρέμβασή του. Αυτή η ιδιόμορφη λειτουργία του κράτους, διαμόρφωσε την ιδεολογία του κρατισμού που βασίλευσε στη χώρα μέχρι τις ημέρες μας. Εξασφάλιζε την «τάξη και ασφάλεια», έλεγξε τη Δημόσια Διοίκηση και τα Συνδικάτα, συνέβαλλε στη συγκρότηση κοινωνικών κατηγοριών και τάξεων κατά τις επιδιώξεις του και στη συνέχεια τις οδήγησε στη συναλλαγή μέσω του πελατειακού συστήματος για τη διασφάλιση της αναπαραγωγής του.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Το Δημόσιο Χρέος σήμερα





Η εμπειρία από την εξέλιξη του δημόσιου χρέους της χώρας είναι πλέον δεδομένη. Η πίεση που ασκήθηκε από το ΔΝΤ για την ελάφρυνσή του μέσω πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων, η αντιφατική τακτική των εταίρων και δανειστών μας, ιδιαιτέρως της Γερμανίας, που δείχνουν απρόθυμοι στην ελάφρυνση του χρέους αλλά επιμένουν στη βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του, η αυτονόητη προσπάθεια της Κυβέρνησης για να γίνει το χρέος βιώσιμο καθώς και οι πρόσφατες αποφάσεις του Euro group , που μέσω της δημιουργικής ασάφειας, παραπέμπουν την απόφαση για την τύχη του Ελληνικού χρέους στο τέλος του προγράμματος το 2018 συνθέτουν το «αγκάθι της αβεβαιότητας» γύρω από την εξέλιξή του χρέους. Η κατάσταση αυτή ως ένα βαθμό, εμποδίζει τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας, να υπερβεί στη σημερινή ευνοϊκή οικονομική φάση την κρίση, σύμφωνα με τις πρόσφατες επιδόσεις της, που δείχνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από αυτή που σκιαγραφείται με βάση το χρέος.
Από την άλλη πλευρά του λόφου, από το χρηματοπιστωτικό  τομέα, οι φήμες κάνουν λόγο για ενδιαφέρον των αγορών, ενώ οι εντατικές προετοιμασίες εξόδου της χώρας  προκαλούν "τριβές" μεταξύ των εν δυνάμει αναδόχων της εξόδου, σχετικά με το ποιος θα έχει το πλεονέκτημα της διαχείρισής της και της ανάλογης προμήθειας που αντιστοιχεί.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Κοινωνία και ανάπτυξη δεν μένει τίποτε άλλο



Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και η επίτευξη της συμφωνίας στο Eurogroup έκλεισε(;) τον κύκλο της μακράς και δύσβατης διαπραγμάτευσης αλλά και της οικονομικής αβεβαιότητας, έστω και αν ακόμη έχουν μείνει πίσω μερικές δεκάδες προαπαιτούμενα ήσσονος σημασίας.

Η Κυβέρνηση πλέον είναι υποχρεωμένη να κινηθεί προς την δημιουργία του ελλείποντος αναπτυξιακού σχεδίου, του αντίστοιχου παραγωγικού προτύπου που θα το υποδεχτεί και στην ισχυροποίηση της παρέμβασής της προς την διαχείριση των άλυτων προβλημάτων της κοινωνίας, με βάσει ένα δυναμικό αποτύπωμα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο αυτή  ως Αριστερή κυβέρνηση βρίσκεται πλέον ενώπιον αμείλικτων επιλογών. Με δεδομένους τους υπαρκτούς καταναγκασμούς και τη σκληρή και ασφυκτική  επιτροπεία που επιβάλλει το σύστημα της Ε.Ε, στα περιφερειακά κράτη, με δεδομένο το δυσβάστακτο δημόσιο χρέος που η εξυπηρέτησή του θα απορροφά το 15-20% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, με δεδομένα τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου δυναμικού που συνεχίζει να παρακολουθεί από απόσταση με δυσπιστία πλέον το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, η προσπάθειά του να διευρύνει το διάδρομο που άνοιξε μετά τις διαπραγματεύσεις διακυβεύεται. Αν δεν ισχύσει αυτό που ο Πρωθυπουργός διεμήνυσε στους Υπουργούς του, να σηκώσουν τα μανίκια και να εκμεταλλευτούν το μομέντουμ της οικονομίας που βελτιώθηκε ως ένα βαθμό, διαφορετικά το αποτύπωμα που θα διαμορφωθεί μπροστά στις εκλογές, όταν προκύψουν, θα είναι αδύνατο και εκλογικά αναποτελεσματικό. Το  διακύβευμα επομένως της συγκυρίας είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να  συνδυάσει τα λαϊκά συμφέροντα με το δημόσιο συμφέρον, σε συνθήκες ισχυρών ευρωπαϊκών και διεθνών καταναγκασμών. Το εγχείρημα αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν χρειάζεται επομένως μπροστά στις δυσκολίες να ισορροπούμε με αυταπάτες!

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Ενεργειακη πορεία και ο ρόλος της ΔΕΗ




Ενεργειακές εξελίξεις

Η χώρα επί μία εικοσαετία επιχειρεί βασανιστικά και με πολύ αρνητικές διακυμάνσεις, να επιτύχει δύο θεμελιώδεις ενεργειακές επιλογές.

α) Να εναρμονίσει το εγχώριο ενεργειακό περιβάλλον με την ενοποιημένη ήδη ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά, που οδεύει προς την ενεργειακή ένωση της Ευρώπης(επιθυμητός στόχος το 2018).

β) Να διασφαλίσει την πορεία προς την απανθρακοποίηση της οικονομίας και τη μείωση του κόστους παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας σύμφωνα με το ευρωπαϊκό σχέδιο 20-20-20.

Αυτές οι επιλογές απαιτούν αποτελεσματικότερους και σύγχρονους τρόπους διαχείρισης και ανάπτυξης της τεχνολογίας, της  καινοτομίας και της αποθήκευσης  ενέργειας. Προώθηση των ΑΠΕ, έμφαση στην  ενεργειακή απόδοση, στην αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων, στις προσιτές τιμές και στον περιορισμό της ενεργειακής ένδειας που καλπάζει.

Επιβάλλουν επαναπροσδιορισμό του τρόπου ανάπτυξης των ενεργειακών επενδύσεων σε αποκεντρωμένη και οριζόντια κατεύθυνση, συμμετοχή και αναβάθμιση του ρόλου των καταναλωτών στην παραγωγή και τη διανομή της ενέργειας.

Προϋποθέτουν την άμβλυνση των  τοπικών στρεβλώσεων, το δραστικό περιορισμό των δομικών αδυναμιών στον ενεργειακό τομέα, τη διασφάλιση της διαφοροποίησης των πηγών προέλευσης των καυσίμων, την εξασφάλιση  επάρκειας ενέργειας, την επιτυχία του ενεργειακού εφοδιασμού και τον περιορισμό της ενεργειακής εξάρτησης.

Αναδεικνύουν την ανάγκη  ενίσχυσης των διασυνδέσεων εσωτερικών και διασυνοριακών, στον ηλεκτρισμό και στο φυσικό αέριο, τη μείωση των χρήσης του πετρελαίου στη θέρμανση, στις μεταφορές και στον ηλεκτρισμό ιδίως στα νησιά, την προώθηση νέου σύγχρονου καθαρού και χαμηλού κόστους ενεργειακού μείγματος.

Οι προαναφερθείσες διαπιστώσεις και προτάσεις είναι συνέπεια των απαιτήσεων των καιρών (όπως η Κλιματική αλλαγή) στον ενεργειακό τομέα διεθνώς, της Ευρώπης και της χώρας μας, αλλά και αντικατοπτρίζουν τις καθυστερήσεις, τις λανθασμένες επιλογές και τις στρεβλώσεις που συνόδευσαν την δεκαπενταετή προσπάθεια εκσυγχρονισμού του ενεργειακού  συστήματος της Ελλάδας μαζί με  τη βαθειά  δημοσιονομική κρίση και την αδιέξοδη κρίση χρέους που αποτελούν το υπέρτερο όλων πρόβλημα, που αν δεν αντιμετωπιστεί η χώρα θα οδηγηθεί στην κατάρρευση.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Για μια ελεύθερη και ενωμένη Ευρώπη




Για μια ελεύθερη και ενωμένη»

Βεντοτένε, Αύγουστος 1941

Ι - Η ΚΡΙΣΗ του σύγχρονου πολιτισμού


Βεντοτένε

Ο σύγχρονος πολιτισμός έχει θέσει ως βάση την αρχή της ελευθερίας, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος δεν πρέπει να είναι ένα απλό όργανο των άλλων, αλλά ένα αυτόνομο κέντρο ζωής. Με αυτόν τον κώδικα στο χέρι έχει τοποθετηθεί σε δίκη μια μεγάλη ιστορική διαδικασία σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής που δεν συμμορφώνονται:

1. Το ίσο δικαίωμα όλων των εθνών να οργανώνονται σε ανεξάρτητα κράτη. Κάθε λαός, που ορίζεται από γλωσσικά και ιστορικά γεωγραφικά εθνικά χαρακτηριστικά της, έπρεπε να βρει μια κρατική οργάνωση που δημιουργήθηκε από μόνοι τους με βάση συγκεκριμένα τη σύλληψη του της πολιτικής ζωής, το εργαλείο για να ανταποκριθεί καλύτερα στις ανάγκες της, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση.

Η ιδεολογία της εθνικής ανεξαρτησίας ήταν ένα ισχυρό κίνητρο για την πρόοδο? Βοήθησε ξεπεράσει στενόμυαλη τοπικισμό σε ένα πολύ ευρύτερο αίσθημα αλληλεγγύης έναντι των ξένων καταπίεση? Ο εξαλειφθούν πολλά εμπόδια που παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και των αγαθών? Έκανε εκτείνονται στο έδαφος του κάθε νέου κράτους, τις πιο καθυστερημένες πληθυσμούς, τους θεσμούς και τα συστήματα των περισσότερων πολιτών. Ωστόσο, αυτό πραγματοποιείται μέσα στην ίδια τους σπόρους του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού, που η γενιά μας έχει δει υπερβάλλουν μέχρι το σχηματισμό του ολοκληρωτικού και την εξαπόλυση των παγκοσμίων πολέμων μελών.

Το έθνος δεν είναι πλέον θεωρείται ως το ιστορικό προϊόν της συνύπαρξης των ανθρώπων, οι οποίοι, ως αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας σε μεγαλύτερη ομοιομορφία των τελωνειακών και των φιλοδοξιών και το κράτος τους τα πιο αποτελεσματικά μέσα για την οργάνωση συλλογικής ζωής μέσα η εικόνα ολόκληρης της ανθρώπινης κοινωνίας. Αντ 'αυτού, γίνεται μια θεϊκή οντότητα, ένας οργανισμός που πρέπει να εξετάσει μόνο την ύπαρξή της, τη δική της ανάπτυξη, χωρίς σε καμία περίπτωση αφορά για την ζημιά που μπορεί να υποστεί άλλοι. Η απόλυτη κυριαρχία των εθνικών κρατών οδήγησε στην επιθυμία να κυβερνάει άλλους και θεωρεί «ζωτικό χώρο» όλο και πιο απέραντα εδάφη του, που θα τους επιτρέπουν να κινούνται ελεύθερα και να εξασφαλίσει τα μέσα της ύπαρξης, χωρίς να εξαρτάται από κανέναν. Αυτή η επιθυμία να κυριαρχήσει, δεν μπορεί να κατευνάζεται, εκτός από την ηγεμονία του ισχυρότερου κράτους πάνω από όλα τα άλλα υπόδουλους.

Ως αποτέλεσμα το κράτος, ως θεματοφύλακας της ελευθερίας των πολιτών, έγινε πλοίαρχος υποτελείς δεσμεύεται σε δουλεία, με όλες τις σχολές για να κάνουν τη μέγιστη πόλεμο απόδοσης. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της εν καιρώ ειρήνης, θεωρείται ότι σταματά να προετοιμαστούν για τις επόμενες, αναπόφευκτη πολέμους, η βούληση της στρατιωτικής τάξης κατέχει σήμερα κυριαρχεί σε πολλές χώρες, του άμαχου κατηγορίας, γεγονός που καθιστά όλο και πιο δύσκολο να λειτουργήσει χωρίς πολιτικά συστήματα? Οι σχολείο, την επιστήμη, την παραγωγή, διοικητικών οργάνων που κατευθύνονται κατά κύριο λόγο στην αύξηση των στρατιωτικών δυναμικό? Οι γυναίκες θεωρούνται απλώς ως παραγωγοί των στρατιωτών, και, κατά συνέπεια, ανταμείβονται με τα ίδια κριτήρια με τα οποία οι εκθέσεις ανταμείβονται παραγωγικός βοοειδή? Τα παιδιά διδάσκονται από μικρή ηλικία να χειρίζονται τα όπλα και ξένους μίσος? Οι ατομικές ελευθερίες μειώνεται σε τίποτα αφού όλοι είναι στρατιωτικό κατεστημένο και συνεχώς κληθούν να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία? Επαναλαμβανόμενες πολέμους αναγκάσει τους άνδρες να εγκαταλείψουν την οικογένεια, την απασχόληση, την ιδιοκτησία, ακόμα και θυσιάζουν τη ζωή τους για τους στόχους που κανείς δεν καταλαβαίνει πραγματικά την αξία, και μέσα σε λίγες μέρες για να καταστρέψει τα αποτελέσματα των δεκαετιών των προσπαθειών για την αύξηση της γενικής ευημερίας.

Τα ολοκληρωτικά κράτη είναι εκείνα που έχουν πραγματοποιηθεί με πιο συνεπή τρόπο την ενοποίηση όλων των δυνάμεων, η οποία απευθύνει έκκληση για τη μέγιστη συγκέντρωση και την αυτάρκεια, και ως εκ τούτου, αποδείχθηκε η πιο κατάλληλη οργανισμών τρέχον διεθνές περιβάλλον. Χρειάζεται μόνο ένα έθνος ένα βήμα προς την κατεύθυνση πιο έντονη ολοκληρωτισμού για τους άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, σύρθηκε κάτω από το ίδιο αυλάκι με τη θέλησή τους να επιβιώσουν.