Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Μέσα ενημέρωσης ένας διαρκής στόχος εξυγίανσης




Εισαγωγή

Με αφορμή την αναπάντεχη ήττα-αφομοίωση της μνημονιακής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ από τις δυνάμεις της διαπλοκής, την προκλητική στάση του παλαιού πολιτικού καταστημένου που με τους "συνηγόρους της διαπλοκής", έπληξε το  κύρος της τότε συγκυβέρνησης, αποπροσανατόλισε  τη δικαιοσύνη στο ανώτατο επίπεδο και ισοπέδωσε το σεβασμό  της δημοκρατικής νομιμότητας, των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών και της κυρίαρχης στην ευρωπαϊκή κοινωνία, πολιτισμικής λειτουργίας και ανεξάρτητης ενημέρωσης, δρομολόγησε ενδιαφέρουσα κινητικότητα στα μιντιακά δρώμενα την οποία διαιωνίζει με καθυστερήσεις και στο θεσμικό επίπεδο ,βλέπε στάση του ΕΣΡ μέχρι να ολοκληρώσει τη πρόσφατη  συγκρότησή του.  Παρότι σήμερα είμαστε ακόμη στην αρχή, μετά την πρώτη αδειοδότηση των 5 τηλεοπτικών σταθμών, τολμώ να επισημάνω ότι τα  διαδραματιζόμενα στο επικοινωνιακό σκηνικό, δεν ικανοποιούν τις κοινωνικές ανάγκες για αυτό θα επιδιώξω ορισμένες εκτιμήσεις και θα καταλήξω σε ορισμένες διαπιστώσεις θεσμικού χαρακτήρα. Θα παραθέσω  τέλος προτάσεις  για τη ρύθμιση και εποπτεία των δημόσιων  και εμπορικών μέσων ενημέρωσης, που δεν περιορίζονται μόνο στον αριθμό και στο ύψος του τιμήματος  των αδειών, ούτε στην επαναφορά της «τριτοκοσμικής» ΕΡΤ ΑΕ,  αλλά στο ουσιαστικό μέρος της συνταγματικής επιταγής (Σύνταγμα  άρθρο 15 παρ. 2) και της ευρωπαϊκής πολιτιστικής πραγματικότητας, όπως αυτή καθιερώθηκε και  δεσμεύει τα κράτη μέλη της Ένωσης σύμφωνα με την Οδηγία 2010/13/ΕΕ. Τις απόψεις αυτές τις γνωρίζει όλο το πολιτικό προσωπικό που χωρίς καμία εξαίρεση και για πολλά χρόνια, από το 1995, ανέχθηκε και θεσμοθέτησε τη διαπλοκή,  μέσω του «βρώμικου 89» κατ’ αρχήν και με το προπέτασμα του ευφυούς είναι η αλήθεια νόμου Βενιζέλου που ακολούθησε Ν 2328/1995, για τη δήθεν  «εξυγίανση του Ραδιοτηλεοπτικού τοπίου», η οποία δεν έγινε τελικά ποτέ, με ευθύνη των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και της ανίερης συμμαχίας των συστημικών υποστηριχτών τους, των περιβόητων «νταβατζήδων». Σήμερα μπήκαν πλέον ορμητικά στο επικοινωνιακό παιχνίδι και οι «λαθρέμποροι», που συζεύχτηκαν αρμονικά με τους προηγούμενους.


Τα Εμπορικά Οπτικοακαουστικά Μέσα είναι το πρόβλημα

Αιχμή των προβλημάτων των εμπορικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων αποτελεί, η εμπλοκή, με αδιαφανείς όρους, των ιδιοκτητών τους, σε παντός είδους οικονομικές δραστηριότητες πέραν των ραδιοτηλεοπτικών και ιδιαίτερα σε έργα ή προμήθειες του δημοσίου που είναι κατά νόμο ασυμβίβαστες με την επιχειρηματική δραστηριότητά  τους  στο χώρο των ΜΜΕ. Αυτό που η τρέχουσα  πολιτική  εκτίμηση   βάπτισε με το όνομα «Διαπλοκή». Αποτελεί ένα σύνθετο πολιτικό φαινόμενο στο οποίο εμπλέκονται περισσότεροι του ενός παράγοντες. Και παραμένει υπαρκτό και σήμερα

Ο πρώτος παράγοντας είναι οι σκόπιμες ασάφειες, οι ανοιχτές δίοδοι και τα κενά που παρουσιάζονται στην εφαρμογή των διατάξεων εποπτείας και ρύθμισης του ισχύοντος θεσμικού- νομικού πλαισίου, κυρίως όμως από την ανεπαρκή λειτουργία και διαρκή υποβάθμιση του ρόλου των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων διοικητικών αρχών με αιχμή, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης(ΕΣΡ) την Εθνική Επιτροπή τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) και την Επιτροπή Ανταγωνισμού(ΕΑ), παρόλο που η ρυθμιστική  εποπτική παρέμβασή τους διατυπώνεται στους υπάρχοντες νόμους εναρμόνισης του εγχώριου με το ευρωπαϊκό οπτικοακουστικό τοπίο.



Ο δεύτερος η ανεπάρκεια, η δυστοκία και οι καθυστερήσεις με τις οποίες η Δικαστική Εξουσία, η Δημόσια Διοίκηση στο σύνολο της και η Γραμματεία Επικοινωνίας, εφαρμόζει και εποπτεύει μέχρι σήμερα τις ισχύουσες  εν πολλοίς  θολές και ανίσχυρες διατάξεις της νομοθεσίας των ΜΜΕ.



Ο τρίτος είναι η εκρηκτική ανάπτυξη του  ευαίσθητου και σημαντικού αυτού τομέα της οικονομίας, όπως είναι η οπτικοακουστική βιομηχανία, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις συνήθεις ρυθμίσεις γραφειοκρατικού χαρακτήρα της κρατικής μηχανής. Απαιτεί εξειδικευμένο ρυθμιστικό πλαίσιο, που την λειτουργία του θα εποπτεύουν και θα ρυθμίζουν οι  ανεξάρτητες διοικητικές αρχές (ΕΣΡ, ΕΕΤΤ, Επιτροπή Ανταγωνισμού) με σαφείς αρμοδιότητες, ταχείς και ευέλικτους ρυθμούς παρέμβασης, με χρήση της τεχνολογίας, με  όρους νομιμότητας και υγιούς ανταγωνισμού, αλλά και  με εποπτεία και έλεγχο, γιατί ο τομέας αυτός σχετίζεται με υπέρτερα δημόσια αγαθά, όπως είναι η ενημέρωση, η ελεύθερη έκφραση, ο πολιτικός πλουραλισμός και η πολιτιστική πολυμέρεια, η ανθρώπινη αξία, η προστασία των ανηλίκων η δημοκρατική και πολιτισμική ανέλιξη της κοινωνίας και όχι μόνο η χρήση του φάσματος και το κόστος των συχνοτήτων. Αυτά έπονται των θεσμικών ρυθμίσεων.



Ο τέταρτος παράγοντας αφορά στην εκάστοτε πολιτική διαμεσολάβησης που ασκείται στα ΜΜΕ από τις Κυβερνήσεις και στην προσπάθειά τους να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν προς όφελος τους την δυναμική επιρροή των ΜΜΕ στην κοινωνία. Από το «βρώμικο 1989» μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν αποποιήθηκε την πρακτική της διαμεσολάβησης με τα ΜΜΕ άμεσα ή  έμμεσα. Όλες οι πολιτικές καταστάσεις τριάντα χρόνια έχουν με τον ένα η τον άλλο τρόπο διευκολύνει τη διαμόρφωση και τη δημιουργία ενός  άναρχου πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξής των οπτικοακουστικών μέσων, με κορυφαίο το μέτρο της «εποπτείας» τους μέσω του «αρμόδιου» Υπουργού Μέσων Ενημέρωσης μοναδική περίπτωση σε όλη την Ευρώπη, που ανέχονταν  τις δραστηριότητες  των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν  επιχειρηματικά και ανεξέλεγκτα στο μιντιακό χώρο, παραβιάζοντας την ισχύουσα νομοθεσία με την ανοχή των δημόσιων υπηρεσιών και της δήθεν εποπτείας των κυβερνήσεων  εκάστοτε κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σε παντός είδους οικονομικές δράσεις τους, ιδίως στους δανεισμούς τους με αδιαφανή και παραβατικό τρόπο, προκαλώντας με την αδηφάγο και πολυδιάστατη οικονομική δραστηριότητά τους και τα μεγάλα χρέη τους στο δημόσιο, στις τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία, την νομιμότητα δίπλα στην ασύδοτη πολιτιστική υποβάθμιση της κοινωνίας με τους Big Brothers παλιότερα και τους Survivors πρόσφατα. Κατά κάποιο και η σημερινή κυβέρνηση ανέχθηκε μια παρόμοια  κατάσταση χωρίς όμως διάθεση διαπλοκής, αλλά  τελικά σύρθηκε στο ίδιο  αποτέλεσμα, διότι είναι παντελώς αδύνατο να διαχειριστής την διαπλοκή, έχει τις δικές της ιδιαίτερες νομοτέλειες. 



Το θεσμικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν, τα Σύνταγμα, η ισχύουσα νομοθεσία και το ευρωπαϊκό θεσμικό κεκτημένο, μπορούσαν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, να περιορίσουν τα ασυμβίβαστα και τη διαπλοκή που δημιουργούνταν από τη μη νόμιμη δραστηριότητα των επιχειρήσεων των ΜΜΕ στο τομέα των έργων, των προμηθειών ή των υπηρεσιών του Δημοσίου. Το πλαίσιο αυτό έπρεπε να κινητοποιήσει με έναν επιτυχή συντονισμό όλο το διοικητικό μηχανισμό του Κράτους, στην αντιμετώπιση της διαπλοκής. Τις αναθέτουσες αρχές, τους υποψήφιους κατασκευαστές ή προμηθευτές του Δημοσίου, το Χρηματιστήριο, την Επιτροπή Ανταγωνισμού, το Ελεγκτικό Συνέδριο, και το ΕΣΡ, την ΕΕΤΤ, τις συστημικές Τράπεζες που εμπλέκονται προκλητικά στο παιχνίδι της διαμεσολάβησης μεταξύ πολιτικής και Μέσων Ενημέρωσης με τη μέθοδο των δανειοδοτήσεων και ανύπαρκτες εμπράγματες ασφάλειες. Παράλληλα να αναβαθμίσει το ρόλο και την ποιότητα των Δημόσιων Οπτικοακουστικών Μέσων που  θα επέβαλαν με ευκολία τη θεαματικότητά και την ακροαματικότητά τους με υψηλού επιπέδου  ενημερωτικά και πολιτιστικά πρότυπα μακράν των πολιτιστικών σκουπιδιών και της κατευθυνόμενης ενημέρωσης που προσφέρουν τα εμπορικά κανάλια.  



Ο πέμπτος παράγοντας που είναι και ο πιο σημαντικός, αφορά στην αποτυχία ρύθμισης (αδειοδότησης) των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών. Η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα της Ευρώπης που δεν έχει εκδώσει επίσημες και θεσμικά αποδεκτές άδειες λειτουργίας των ραδιοτηλεοπτικών από το 1989 μέχρι σήμερα. Η μη αδειοδότησή τους για είκοσι οκτώ χρόνια, εδραίωσε την ασυδοσία και τη διαπλοκή. Εκεί η σημερινή κυβέρνηση υποτίμησε τα πράγματα, παρενέβη με αφαίρεση των αρμοδιοτήτων αδειοδότησης του ΕΣΡ, έπεσε στην παγίδα της τυπικής θεσμικής υπέρβασης  και κατέληξε τελικά σε αδιέξοδο δίπλα σε μια αμφίσημη απόφαση του ΣτΕ. Τώρα πληρώνει το τίμημα και τη διαιώνιση της παρανομίας με την ανοχή και της δικαιοσύνης. Προστέθηκε στο υπαρκτό πρόβλημα και ένα  άλλο επί πλέον παράλογο φαινόμενο.



Μόνο αν εγκατασταθεί ένα καθεστώς νόμιμης λειτουργίας οπτικοακουστικών μέσων μετά από  την καθ’ όλα νόμιμη έκδοση αδειών, κατόπιν όμως εξαντλητικού οικονομικού ελέγχου βάθους, θα μπορέσει να λειτουργήσει το ισχύον θεσμικό και νομικό πλαίσιο, και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης  να ασκήσει πιο αποτελεσματικά τις αρμοδιότητες του, που του έχουν ανατεθεί  από  το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Σήμερα τα οικονομικά στοιχεία των επιχειρήσεων που  επιχειρούν να εισβάλουν στο οπτικοακουστικό πεδίο και στα ενημερωτικά έντυπα (εφημερίδες) είναι αμφίβολο αν θα επιτύχουν τη διείσδυσή τους με όρους νομιμότητας, για ένα απλούστατο λόγω «μπάζουν» όλα, τα στοιχεία του προβλήματος, ιδιοκτησιακά, θεσμικά, οικονομικά. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που το νέο ΕΣΡ δεν μπόρεσε να αδειοδοτήσει, ένα χρόνο τώρα και να εφαρμόσει αυστηρά την έστω θολή και ελλειμματική εγχώρια  νομοθεσία. Παράλληλα θα συνεχίσουν να παραβιάζονται, η προστασία υπέρτερων δημόσιων αγαθών,  όπως η ελεύθερη έκφραση στην επικοινωνία, ο πλουραλισμός και η πολυφωνία, η διαφάνεια, ο υγιής ανταγωνισμός, η περισσότερη δυνατή ανεξαρτησία των μέσων, η αυθαίρετη χρήση του φάσματος, η υπεύθυνη και αντικειμενική ενημέρωση, η ποιοτική επιμόρφωση και ψυχαγωγία των χρηστών/καταναλωτών.

Η τελευταία σοβαρή προσπάθεια αδειοδότησης των Ραδιοτηλεοπτικών σταθμών είχε ξεκινήσει το 2002 από το τότε ΕΣΡ και τελικά όμως αποδείχτηκε μετά τους πρώτους ελέγχους ότι οι «φάκελο» των καναλιών ήταν διάτρητοι και η διαδικασία κατέληξε άγονη, παρά τους τόνους του υποστηριχτικού υλικού των φακέλων  που κατατέθηκαν από τα κανάλια στο ΕΣΡ.



Η διαδικασίες μετά την αδειοδότηση και οι οριοθετήσεις, οι απαγορεύσεις και τα ασυμβίβαστα  που θα τη διασφάλιζαν, κατόπιν προηγούμενου ελέγχου των φακέλων και δημοπράτησης των τηλεοπτικών αδειών δεν ήταν σε βάθος. ΔΕΝ προηγήθηκε ο έλεγχος που θα απέτρεπε τη συγκέντρωση υπερβολικής δύναμης επιρροής από ένα ιδιοκτήτη Μ.Μ.Ε (Αποφυγή δημιουργίας δεσπόζουσας θέσης στην ραδιοτηλεοπτική αγορά). Θα επέβαλλε την απαγόρευση άσκησης ασυμβίβαστων δραστηριοτήτων, Θα διασφάλιζε τη δημόσια επίγνωση, του τρόπου απόκτησης οικονομικών μέσων για την ίδρυση τηλεοπτικού σταθμού, την ονομαστικοποίηση των μετοχών και στη μερική απαγόρευση συμμετοχής  ξένου κεφαλαίου, τον έλεγχο διαφάνειας στη μετοχική σύνθεση του κεφαλαίου, από τον ιδιοκτήτη του μέσου, τους  εταίρους του, ημεδαπούς ή αλλοδαπούς, το βασικό μέτοχο, το διευθυντικό στέλεχος της επιχείρησης, και τα κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες, τους μετόχους της επιχείρησης μέχρι φυσικού   προσώπου. Αν εφαρμόζονταν με συνέπεια όλα τα παραπάνω, μπορεί να απέκλειαν  ή να περιόριζαν στο ελάχιστο τα ελλείμματα της διαφάνειας και της οικονομικής διαπλοκής, δηλαδή, να επιβληθεί  η  εφαρμογή του «πόθεν έσχες», ο έλεγχος της οικονομικής αυτοτέλειας των ιδιοκτητών, η επιβολή της επικοινωνιακής νομιμότητας, με βάσει τις αρχές της  πολυφωνίας και της αντικειμενικότητας στην ενημέρωση, της ποιότητας στην ψυχαγωγία και στην επιμόρφωση, στην προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αυτά τα προαπαιτούμενα που δεν έγιναν ενώ συνθέτουν ένα αξιόπιστο πλαίσιο διαφάνειας και νομιμότητας που δεν περιορίζεται μόνο στον αριθμό των αδειών και στο δημοπρατηθέν τίμημα της συχνότητας.

Δίπλα σε αυτή τη θεσμική αναβάθμιση των διαδικασιών αδειοδότησης και λειτουργίας των οπτικοακουστικών μέσων στο σύνολό τους, απαιτούνται ολοκληρωμένες θεσμικές παρεμβάσεις στο δημοσκοπικό πεδίο παρουσίασης των μεριδίων της τηλεοπτικής αγοράς στην θεαματικότητα και ακροαματικότητα, διότι σήμερα στο επικοινωνιακό προσκήνιο εκτός από τα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, και στο σύστημα κατανομής των διαφημιστικών πακέτων, απαιτούνται σοβαρές θεσμικές παρεμβάσεις ρύθμισης και εποπτείας  στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  τα οποία έχουν ήδη μπει ορμητικά στο επικοινωνιακό παιχνίδι και  για ένα «κλικ» στην ιστοσελίδα τους, «πουλάνε και τη μάνα τους».



Προτάσεις



Έχει γίνει πλέον κατανοητό, ότι από τη στιγμή που η σημερινή κυβέρνηση,  τρία χρόνια μετά, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη ρύθμιση  του οπτικοακουστικού και μιντιακού πεδίου και τελικά ανέχθηκε, στο να αντικατασταθούν οι «νταβατζήδες» με τους «λαθρέμπορους» στο επικοινωνιακό πεδίο, απαιτούνται σοβαρές  πολιτικές, θεσμικές και κοινωνικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του αποκρουστικού πολιτισμικά αυτού προβλήματος της διαχρονικής διαπλοκής που ισχύει στη χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα:



Το σύστημα ρύθμισης και εποπτείας των μέσων αφού νομιμοποιηθούν οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί, θα πρέπει να επιβλέπεται σε εθνικό επίπεδο από  τις θεσμοθετημένες Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές(ΕΣΡ,ΕΕΤΤ, ΕΑ) χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση του κράτους  οι οποίες πρέπει να υπερβούν τις ανεπάρκειές τους, να εκσυγχρονιστούν, να αναβαθμιστούν και να ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως από την κρατική εξουσία, να συντονίσουν με θεσμικό τρόπο τα βήματά τους υπό τον έλεγχο της Βουλής και των νόμων του κράτους, ως «κυβερνώσας δύναμης», σε μια σύγχρονη δημοκρατία.



Σε ευρωπαϊκό επίπεδο επιβάλλεται η συστηματικότερη και αποτελεσματικότερη ενεργοποίηση της  Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρακολούθησης των οπτικοακουστικών μέσων  του άρθρου 29 της οδηγίας «Οπτικοακουστικά Μέσα χωρίς Σύνορα» 2010/13/ΕΚ (τακτικό φόρουμ αντιπροσώπων κρατικών και ρυθμιστικών αρχών), που και αυτή λειτουργεί σήμερα γραφειοκρατικά με σχεδόν ανύπαρκτες αρμοδιότητες. Θα πρέπει να μετεξελιχθεί σε επιτροπή όχι μόνο  διαβούλευσης και  διαμεσολάβησης αλλά  και διαιτησίας και πρόσθετης ρύθμισης σε κοινοτικό επίπεδο, με αυξημένες και αποφασιστικού χαρακτήρα διοικητικές και κυρωτικές αρμοδιότητες, προκειμένου να αντιμετωπίζει την εσωτερική ευρωπαϊκή διαπλοκή, την ορθολογική διαχείριση του φάσματος συχνοτήτων, ενόψει της ψηφιακής εποχής, τα αναφυόμενα διασυνοριακά προβλήματα  λειτουργίας και μετάδοσης προγραμμάτων σε ενωσιακό επίπεδο και τις παραμορφώσεις του ευρωπαϊκού πολιτιστικού κεκτημένου.



Σε εθνικό επίπεδο απαιτούνται:



Ενίσχυση και αναβάθμιση του ρόλου των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών μέσων στην Ελλάδα στη σημερινή ψηφιακή εποχή, που δυστυχώς η σημερινή ΕΡΤ ΑΕ  δεν την καλύπτει, για να παίξουν τον απαραίτητο αναβαθμισμένο  ρόλο ατμομηχανής  της πολιτιστικής  ανάπτυξης και της έγκυρης και πλουραλιστικής  ενημέρωσης στο διττό, δημόσιο και ιδιωτικό-εμπορικό σύστημα στα ΜΜΕ, που αποτελεί βασική πολιτική και πολιτιστική παράδοση και επιλογή στον Ευρωπαϊκό κοινωνικό και δημόσιο χώρο. Τα δημόσια οπτικοακουστικά μέσα να συγκροτήσουν ένα Ελληνικό BBC, όπως ευφυώς είχε επισημάνει ο σημερινός Πρωθυπουργός. 



Σύγχρονο ρυθμιστικό και εποπτικό πλαίσιο που θα υπερβαίνει τη σημερινή συνταγματική επιταγή των άρθρων 14 και 15, του ελληνικού Συντάγματος και την ισχύουσα εθνική νομοθεσία που τη συνοδεύει, για να καλυφθούν και οι διασυνοριακές αναγκαίες ρυθμίσεις. Στο κοινοτικό θεσμικό πλαίσιο υπάρχει πλούσια εμπειρία για την επιτυχία των επιβαλλόμενων ρυθμίσεων (πρόσβαση στα δίκτυα, διαλειτουργικότητα, διαχείριση συχνοτήτων, ρύθμιση και προστασία εθνικού χώρου από  ανεπιθύμητες συνοριακές οχλήσεις εκπομπών, ευθύνες χώρας παραγωγής  κ.α).



 Κάθε θεσμική ρύθμιση που θα αναθέτει σε ιδιωτικούς φορείς δημόσιες λειτουργίες, στο οπτικοακουστικό τομέα, οφείλει να περιβάλλεται με την υποχρέωση   ότι οι ιδιωτικοί φορείς αυτοί  θα πρέπει να ενστερνίζονται  το χαρακτήρα και το ρόλο της υλοποίησης του δημόσιου συμφέροντος και να λειτουργούν με όρους, σαν  οιονεί δημόσιες υπηρεσίες. Όχι να ενεργούν ως εξαρτημένοι κυβερνητικοί μηχανισμοί, όπως συνέβη με την digea τον πάροχο δικτύου των οπτικοακουστικών μέσων, που όταν συστήθηκε, με αδιαφανείς όρους και αμφισβητούμενη διαδικασία ανάδειξης και νομιμότητας και δεν διαφαλίστηκε ώστε να λειτουργεί ως οιονεί δημόσια ιπηρεσία. Έτση  ενήργησε συνειδητά  εναντίον των συμφερόντων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ΕΡΤ ΑΕ, που διεκδικούσε και αυτή το νόμιμο δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό παρόχου δικτύου μέχρι να  καταργηθεί από την Κυβέρνηση Σαμαρά και να διευκολύνει τη δημιουργία του αποκλειστικού παρόχου δικτύου στους ιδοκτήτες των εμπορικών καναλιών. Γεγονός που λειτούργησε σε βάρος των συμφερόντων της ελληνικής κοινωνίας, αφού μέχρι σήμερα ο ένας και μοναδικός πάροχος δεν έχει διασφαλίσει ως όφειλε  την ανάπτυξη του ψηφιακού ραδιοτηλεοπτικού δικτύου σε ολόκληρη της επικράτεια στο 100%,γεγονός που αποσιωπάται.



Συγκροτημένες και άρτια εξοπλισμένες σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα Ανεξάρτητες Διοικητικές  Αρχές (ΕΣΡ, ΕΕΤΤ, ΕΑ), επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένες που θα λειτουργούν μεταξύ κράτους και αγοράς ως ρυθμιστικά και εποπτικά  αντίβαρα στις τάσεις ασυδοσίας και απορύθμισης που προωθούν διαρκώς οι εμπορικές ραδιοτηλεοπτικές επιχειρήσεις και οι προσπάθειες διαμεσολάβησης και ομηρίας που μεθοδεύουν τα εκάστοτε κυβερνητικά επικοινωνιακά επιτελεία. 



•Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης για την αδειοδότηση, ρύθμιση και εποπτεία των παρόχων  περιεχομένου, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.



•Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, για την αδειοδότηση, τη ρύθμιση και την εποπτεία των παρόχων δικτύου και κεραιών.  



•Αρχή Ανταγωνισμού για τον έλεγχο της συγκέντρωσης και της μετοχικής σύνθεσης των κεφαλαίων των ραδιοτηλεοπτικών επιχειρήσεων.



•Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και Αρχή Επιτήρησης του Internet  για την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και των προσωπικών δεδομένων των πολιτών, οι οποίες  θα λειτουργούν συντονισμένες αλλά και η κάθε μία αυτοτελώς στο πεδίο αρμοδιότητάς τους,  υπό την εποπτεία και τον ουσιαστικό έλεγχο  της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής:



Οι Ρυθμιστικές και εποπτικές αρχές θα συντονίζουν τις ενέργειες τους και θα διασφαλίζουν, με απόλυτη ανεξαρτησία και αυτοτέλεια, την εφαρμογή του συντάγματος, των νόμων και των κωδίκων δεοντολογίας στη λειτουργία των μέσων, τη  νομιμότητα, τη διαφάνεια την οικονομική αυτοδυναμία  και τη βιωσιμότητα  στο ιδιοκτησιακό καθεστώς τους μέσω θεσμοθετημένης διαδικασίας συντονισμού τους που είναι απαραίτητος για:



• Τον έλεγχο παράνομων ή καταχρηστικών συμπεριφορών στον ανταγωνισμό, την τήρηση της ονομαστικοποίησης των μετοχών τους όπου ο νόμος προβλέπει, τον έλεγχο των εξωχώριων εταιρειών που λειτουργούν στην επικράτεια της Ε.Ε με αδιαφανείς τρόπους και την απαγόρευση της συμμετοχής στη μετοχική σύνθεση των κεφαλαίων των επιχειρήσεων των μέσων offshore  εταιρειών εκτός Ε.Ε.



• Την αυστηρή διαχείριση και εποπτεία  του φάσματος των συχνοτήτων και των κέντρων εκπομπών και κεραιών, ενός  σημαντικού κοινωνικού πόρου(των συχνοτήτων) που δεν πρέπει να σπαταλιέται ή να ληστεύεται, την ελεύθερη έκφραση και την πολυφωνία στην ενημέρωση, την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της παιδικής ηλικίας, την πολιτιστική ανάπτυξη. Δεν είναι παραδεκτό σήμερα να μην υπάρχει ένα ενιαίο Δημόσιο Κέντρο Κεραιών που να εποπτεύει το οπτικοακουστικό σύστημα



• Θα εποπτεύονται και θα ρυθμίζονται έτσι  τα μέσα ενημέρωσης με πλήρη ισοτιμία, διαφάνεια και πολυπολιτισμική ευαισθησία, απορρίπτοντας το μύθο της δήθεν προστασίας   των εμπορικών και ιδιοκτησιακών απορρήτων των επιχειρήσεων ή του διευθυντικού δικαιώματος τους ή τις αδιαφανείς συναλλαγές τους με τις Τράπεζες από όπου διακινείται το «μαύρο χρήμα» και κυρίως να σταματήσουν την ασύδοτη και προκλητική λειτουργία τους στο πεδίο της ενημέρωσης και της πολιτικής. Οι αρχές αυτές  θα δίνουν λόγο κατά τακτά διαστήματα στην αρμόδια  Επιτροπή της Βουλής, Θεσμών και Διαφάνειας και θα λογοδοτούν σε αυτήν  μέσω της έγκρισης της ετήσιας έκθεσής τους. Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα προτείνει στην εκάστοτε Κυβέρνηση με βάση την εποπτική επιτήρηση των μέσων της Βουλής, νομοθετικές ρυθμίσεις βελτίωσης της επικοινωνιακής λειτουργίας τους ως ορίζει το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους δικαίου. Πρώτη θεσμική παρέμβαση ο τρόπος εκλογής των Διοικητικών Συμβουλίων των Ανεξάρτητων αρχών με όρους σεβασμού του Συντάγματος, διαφάνειας και συναίνεσης των κοινωνικών φορέων και όχι με συμφωνίες κομμάτων.  



Ενίσχυση και αναβάθμιση των καχεκτικών στη σημερινή λειτουργία τους δημόσιων  οπτικοακουστικών μέσων ΕΡΤ ΑΕ  που διαθέτει τέσσερα δημόσια οπτικοακουστικά συστήματα, για να καλύψουν τα ελλείμματα και τις ανεπάρκειες των εμπορικών επιχειρήσεων, στην πολυφωνική ενημέρωση, στον πολιτισμό και στην ψυχαγωγία, στη μάθηση,  στις νέες  διαδραστικές υπηρεσίες (τηλε-μάθησης, τηλε-υγείας, τηλε-πληροφόρησης κ.α που χρειάζονται στη διάσπαρτη στο Αιγαίο Ελλάδα). Τα Διοικητικά όργανά τους, τα προγράμματά τους, οι εκφραστές της δημόσιας έγκυρης και πολυφωνικής ενημέρωσης  θα αξιολογούνται σε βάρος, με συνθήκες διπλής και καθολικής αξιολόγησης  προγραμμάτων προσωπικού και ενημερωτικής λειτουργίας από Εσωτερικό και Εξωτερικό Δημόσιο Αξιολογητή, λειτουργίες  για τις οποίες δεν θα δείξουν ενδιαφέρον οι ιδιωτικοί σταθμοί, για λόγους μειωμένων προσδοκιών κέρδους και γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών σκοπιμοτήτων. 



Ριζικά διαφορετικό και συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο συλλογικής  οργάνωσης,  εκπροσώπησης και δεοντολογίας των ραδιοτηλεοπτικών επιχειρήσεων με στόχο τη δημιουργία μιας νέας  επιχειρηματικής κουλτούρας και  νέους  όρους ανταγωνισμού  μεταξύ των επιχειρήσεων που σήμερα δεν υπάρχουν για αυτό επικρατεί, σκληρός,  ανελέητος και αθέμιτος ανταγωνισμός.



Επαναδιαμόρφωση και προώθηση ενός σύγχρονου, δημόσιου, αξιόπιστου  και διαφανούς  πλαισίου για τις μετρήσεις και τις έρευνες τηλεθέασης, ώστε να σταματήσουν, ο εμπαιγμός και τα παιχνίδια γύρω από τις ιδιωτικές μετρήσεις, τηλεθέασης, διαδικτύου και ραδιοφώνων και αξιοποίηση των διασταυρωμένων και αξιόπιστων  δημόσιων μετρήσεων και ερευνών αγοράς, για την βελτίωση της ποιότητας των προγραμμάτων.



Θεσμική αναβάθμιση του ρόλου του δημοσιογραφικού κινήματος που θα παρέμβει, ως αυτόνομο πολιτικό υποκείμενο, πέρα από τις συνδικαλιστικές του διεκδικήσεις, για την εξυγίανση και ρύθμιση του χαοτικού και ήδη προβληματικού τομέα των ΜΜΕ και την καθιέρωση ενός σύγχρονου πλαισίου κοινωνικού έλεγχου και κωδίκων δεοντολογίας, στην λειτουργία των επικοινωνιακών μέσων.



Θεσμική συγκρότηση και διευκόλυνση προώθησής του στην κοινωνία των πολιτών, ενός ανεξάρτητου, μαζικού, διεκδικητικού,  κινήματος καταναλωτών /χρηστών  που θα παρεμβαίνει αγωνιστικά, και μέσω του διαδικτύου, για να επιβάλλει το σεβασμό των μέσων   απέναντι στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εκμετάλλευση πολιτών  ευάλωτων κοινωνικών κατηγοριών (γυναίκες, ανηλίκους, μετανάστες, πολίτες με αναπηρίες).



Την αλλαγή της «στάσης ανοχής» των κομμάτων προς τα εμπορικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα που διεκδικούν και αυτά, κυρίως μέσω του πολιτικού προσωπικού τους, για λόγους προώθησής των επιδιώξεών τους επικοινωνιακή προβολή  με σχέσεις ατομικής διαμεσολάβησης  με τα μέσα ενημέρωσης.



Τη συνειδητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών, ανδρών και γυναικών για το μύθο, τον εμπαιγμό και την ισοπεδωτική πρακτική στο όνομα των κερδοσκοπικών επιδιώξεων  της εμπορικής τηλεόρασης. Η παιδεία μπορεί να επιφορτιστεί στην προσπάθεια απομυθοποίησης των οπτικοακουστικών μέσων. 



Καθιέρωση στις δύο βασικές βαθμίδες της εκπαίδευσης, υποχρεωτική και δευτεροβάθμια, του μαθήματος του πολιτισμού, με ιδιαίτερα εκτεταμένο πεδίο μάθησης στην τηλεόραση, προκειμένου να απομυθοποιηθεί η εικονική πραγματικότητα που καλλιεργούν τα εμπορικά Μέσα, για να αναδειχθούν τα κοινωνικά και πολιτισμικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που προσελκύονται ή εργάζονται πίσω από τις κάμερες και τα λαμπερά φώτα των σκηνικών.  



Συνταγματική και νομική  ρύθμιση λοιπόν, με την συμβολή Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών και όχι με κυβερνητικές διαμεσολαβήσεις, αλλά κυρίως πολιτική βούληση και κοινωνική παρέμβαση, είναι τα όπλα των σύγχρονων κοινωνιών, για την αντιμετώπιση των αρνητικών προκλήσεων στον αναγκαίο, ευαίσθητο  και αναπτυσσόμενο τομέα των ΜΜΕ.








2 σχόλια: