Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Παιχνίδια Θανάτου με το ΔΝΤ




Ως γνωστόν το ΔΝΤ ιδρύθηκε για να εξασφαλίζει ρευστότητα στις χώρες που βρίσκονται  σε αδυναμία να ισοσκελίζουν τα δημοσιονομικά τους. Με τις περικοπές όμως που του επιβλήθηκαν ιδίως από τις ΗΠΑ και όχι μόνον αυτές, οι λύσεις που επιλέγει  για να αντιμετωπίσει  τις  «μη φερέγγυες χώρες», συνοδεύονται πλέον από σκληρούς όρους. Η νέα κρίση που προέκυψε στην Αργεντινή, με την κρίση του νομίσματός της, επέβαλε την προσφυγή της εκ νέου, μετά το 2002, στο ΔΝΤ, που μετακομίζει ξανά στην Λατινική Αμερική και  ετοιμάζει μνημόνιο.  Όμως  δεν θα περιοριστεί μόνο σε μακροοικονομικά θέματα, αλλά θα ζητήσει «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», λιτότητα στην ουσία, ως συνήθως. Επομένως ένα  νέο «παιχνίδι θανάτου» αναδύεται ξανά στο Νότιο ημισφαίριο με πρώτη την Αργεντινή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2010 που το ΔΝΤ παρενέβη στην Ευρώπη, λόγω της ελληνικής κρίσης,  είχε δείξει την αντίθεσή του για την ακραία μονεταριστική τακτική της Ευρώπης και υποστήριζε σε μία διαρρεύσασα έκθεσή του, ότι κακώς η Ευρώπη απορρίπτει  κάθε  «κούρεμα» χρέους κάτω από την πίεση της Γερμανίας,  η οποία ισχυρίζεται ότι η αφομοίωση του χρέους θα έστελνε λάθος μήνυμα, π.χ  στην Ελλάδα, επιτρέποντάς της  να διαιωνίζει την τεχνική ευημερία της.  Έπρεπε η χώρα να πονέσει, να τιμωρηθεί, να φτωχύνει,  προκειμένου να «αναμορφωθεί» αποβάλλοντας τις κακές συνήθειες προς παραδειγματισμό και των άλλων.

Την ίδια όμως ώρα, το ΔΝΤ, επιμένει στην ανάγκη διαγραφής του χρέους και στο όνομα της ιδιόμορφης αυτής επιμονής του, επιβάλλει νέες περικοπές κοινωνικών δαπανών στο όνομα της δήθεν ισχυρής απαίτησης του να εξυπηρετηθεί η μείωση του χρέους. Το παιχνίδι αυτό όπως ισχυρίζονται αξιωματούχοι της Ε.Ε, χρησιμοποιείται από το ΔΝΤ εντέχνως.  Οι αξιώσεις που προβάλλονται για διαγραφές χρέους δίπλα στις απαιτήσεις  για  μεταρρυθμίσεις, αποτελούν  δημαγωγική δικαιολογία από το Ταμείο. Αμβλύνονται έτσι οι εντυπώσεις των αναδυόμενων χωρών που δεν χώνεψαν την εμπλοκή του στην ευρωζώνη των πλουσίων και σπάταλων ευρωπαίων. Το θολό τοπίο επομένως με το ΔΝΤ είναι τεχνητό και ασαφές. Παραμένουν όμως τα  επικίνδυνα παιχνίδια που παίζονται στις χώρες που το καλούν για βοήθεια.

Όπως  εξελίχθηκαν όμως τα πράγματα στην Ελλάδα κυρίως, με τα πολύ ενθαρρυντικά οικονομικά αποτελέσματα και το επαρκές πρωτογενές πλεόνασμα που επέτυχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, χάλασε τη σούπα, και το παιχνίδι θανάτου ανακόπηκε. Η  οικονομική ελίτ της Ε.Ε, φαίνεται να συνέρχεται, θα δούμε σε λίγο αν πράγματι συμβαίνει,  από τον μονεταριστικό λήθαργο. Ίσως αντιλήφθηκε, ότι η μόνη αξία που δεν χαμηλώνει με την ύφεση, τη λιτότητα και την ανεργία είναι αυτή των χρεών, που οι πληττόμενες χώρες την πληρώνουν με βαρύτατο τίμημα. Ακόμη  η διαφαινόμενη  άνοδος της άκρας δεξιάς,  η ξενοφοβία και ο  ρατσισμός που αναδύονται ξανά   στην Ευρώπη, αλλά   και η  σχεδόν καθολική ανησυχία των Ευρωπαίων πολιτών για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης, της δημοκρατίας, της ευημερίας και της αλληλεγγύης, που πλήττονται με την ασκούμενη μονεταριστική πολιτική, συνέβαλε στον προβληματισμό των θεσμών και της ευρωπαϊκής κοινωνίας, ότι αυτή η πολιτική δεν πάει άλλο στην Ευρώπη και κάτι πρέπει να αλλάξει.   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου